Doorgaan naar hoofdcontent

Powerdressen maakt een come back

De tijd waarin aankomende advocaten en bankiers als pasja’s werden binnengehaald op de Zuidas is voorlopig voorbij. Dat betekent dat de concurrentie onderling is toegenomen en dat er letterlijk meer uit de kast moet worden getrokken om indruk te maken op de ZA werkgevers.
Termen als dress for succes en power dressen klonken tot voor kort nogal ridicuul en oubollig, denk aan de enorme schoudervullingen van Chrystle en Alexis in Dynasty. Toch is de hoon om het concept power dressen niet helemaal terecht. Want wat je aanhebt doet er zeker wel toe. Zeker nu, waarin jij samen met nog 200 even gekwalificeerde en leuke leeftijdsgenoten om dezelfde banen staat te vechten.

Voor de ZA dames geldt dat je heus niet dat eerste truttige sollicitatiepakje uit de mottenballen hoeft te halen. Het huidige aanbod in de winkels sluit helemaal aan op de strengere dress code. In plaats van de schouders, leg je het accent op de taille om vrouwelijkheid en kracht uit te stralen. Kokerrokken, de hoge Marlene Dietrich broek met dubbele knopenrij en een paar hoge Marc Jacobs lakpumps zijn een paar klassiekers waar je dit seizoen in moet investeren.

Goed gesneden jasjes en pakken, gesteven boorden en kraakheldere witte overhemden zijn natuurlijk niets nieuws voor de gemiddelde ZA-boy. Tel daar verzorgde handen, gladgeschoren kaken bij op en doe niet meer mee aan de casual friday.
Kort gezegd, laat zie dat je je (potentiele) werkgever serieus neemt.
Het is oorlog en je uiterlijk is een wapen dat je schaamteloos moet inzetten.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …