Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit april, 2009 weergeven

Bezuinigen, hoe moet dat dan wel?

De ergste dip lijken we te hebben gehad. De economie krimpt nu minder snel dan eind vorige jaar en ook de werkloosheid stijgt 75% minder hard dan verwacht. De voorpagina’s worden niet langer uitsluitend gedomineerd door ineenschrompelende beurskoersen. De varkensgriep in Mexico of een judoka met bloemkooloren zijn ook best interessant.

Maar goed, overbelaste overheidsbalansen bieden uitzicht op jaren van torenhoge belastingen en een trage economische groei. We zijn er nog niet. Hand op de knip! Bezuinigen blijft hot.

Als het gaat om bezuinigingen gaan sommige kantoren wel ver.. Ik begreep van een confrère dat ze bij zijn kantoor geen centen meer over hebben om het hardloopteam van subsidie te voorzien. Op eigen kosten meerennen met de Dam tot Damloop zou goedkoper zijn dan meedoen via kantoor. De eigen bijdrage om met kantoor mee te rennen was namelijk hoger dan het inschrijven op individuele basis. Ik heb het even opgezocht, maar het inschrijfgeld voor de dam tot dam loop is EUR 26. …

When the shit hits the fan..

Wat ben ik blij dat Hoogervorst niks meer te zeggen heeft over de dingen die er echt toe doen. Financiering van ‘kosten koper’ afschaffen. Hoe komt die man erbij!
Hoe moeten we dan in godesnaam onze prinsengrachtpaleisjes nog financieren? De ‘kosten koper’ alleen al zijn ongeveer een jaarsalaris (dat is exclusief bonus, voor de mensen die dit nog steeds krijgen). En met ons uitgavenpatroon is dat in nog geen 15 jaar bijeengespaard. Tot die tijd in een huurhuis vertoeven? De maandlasten die je daarvoor moet opbrengen zijn nog hoger dan je rentelasten plus aflossing. Bovendien was investeren in bricks toch altijd zo verstandig?
Als de ‘kosten koper’ niet gefinancierd kunnen worden, dan zijn er nog minder mensen die een huis gaan kopen (en het aantal was al dramatisch gedaald), dat komt de prijs van je paleisje absoluut niet ten goede.
Nu eenmaal alles toch al een zooi is, kunnen we er net zo goed nog meer ellende tegenaan gooien dacht Hoogervorst. Gelukkig heeft ons aller Wouter daar een s…

Liefde in tijden van crisis

Economische crisis of niet, er is een ding waar zelfs de meest cynische ZAer onder ons niet op gaat bezuinigen: de Liefde, l'Amour, Liebe! Elke ZoZagirl hoopt op een luisterend oor en een warm, liefst afgetraind, lichaam om bij in bed te kruipen na een afmatsessie op kantoor. Met de crisis als bezem door uitgavenpatroon en carriereperspectief, vragen deze ZoZa-girls zich af: Noopt de crisis ons tot veilig investeren in de Liefde?
Met andere woorden: welke kerel is in deze tijden een safe bet?. Er lopen in ZoZaland globaal gezien drie type mannen rond waarop gewed kan worden:

1. Betrouwbaar
Deze lieverd duikel je op in de kantoorsferen, is een vriend van een vriendin, broer of clubgenoot. Hij is net als jij advocaat-stagiaire of doet een traineeship bij (ooit) De Bank. Hij blijft begripvol wanneer je de vierde date op rij een kwartier van te voren afsmst omdat je die avond toch moet doorwerken. Jullie gezamenlijke missie is een gerenoveerd 120 m2-tje in de Museumpleinbuurt. Je deelt…

Wat is iedereen toch boos!

Ik was dit weekend op een verjaardag in het oosten van het land. En god wat was iedereen boos! Boos op het ministerie van Financiën, boos op hun werkgever, maar vooral heeeel erg boos op bankiers. En iedereen die bij een bank werkt of iets in de financiële sector doet is een bankier. Zo ook ik.
Ook al breng je de koffie rond, zit je achter de balie of ben je een doodgewone floormanager. Jij werkt bij een bank en jullie hebben het gedaan! Maar wat hebben 'wij' dan eigenlijk gedaan? Volgens de boze mensen zijn de bankiers heel erg rijk geworden van het geld van anderen. - Mijn bankrekening kent alleen maar rode cijfers... en dan laat ik de hypotheekschuld nog buiten beschouwing -.
Bankiers verkopen producten waar alleen zij beter van worden en die niemand verder begrijpt. Ja, mee eens. Maar wie koopt er dan ook zulke producten?
Bankiers zijn graaizuchtige en hebberige werknemers die in champagne baden en in lamborgini's rijden. Ook mee eens, maar dat is een gedateerd beeld. Dez…

Zingeving op de Zuidas

Collega G vertrouwde me laatst toe dat hij niet begreep waar hij mee bezig was. Het ging niet om een geestelijk mindervalide stagiair, G is een medewerker met vijf jaar ervaring.

Een timmerman maakt een tafel, een bakker een brood, maar ik snap niet wat ik doe. ..Ik begrijp deze wereld niet….Ik snap gewoon niet waar het geld vandaan komt!!

Toegegeven, je bent advocaat, geen macro-econoom. En niemand beweert dat de werking van de CDO markten ABCD is. Een vriendin die bankier is vertelde mij dat "een te hoge omloopsnelheid van het geld de oorzaak is". Ik begreep daar niets van, maar knikte instemmend.

Terug bij collega G heb ik het als volgt uitgelegd: bankiers schuiven met biljetten, advocaten met papier. Als de bankiers te hard wapperen en geld uitgeven voordat ze weten waar het vandaan komt, slaat de overnametrein op hol. Als laatste wagon denderden wij advocaten dan vrolijk mee. Wij hebben gewoon als een malle getypt. Veel typen is veel verdienen. Dat vond ik vrij duidelij…

Het is lente! Of toch niet?

Al twee weken lang worden in de pauze de dassen voor een half uurtje afgedaan, de jasjes uitgedaan en de mouwen opgestroopt. Het is lente en de Zuidas komt naar buiten. De AH to Go kent lange rijen, omdat iedereen zijn broodje buiten op de bloembakken op wil peuzelen. De terrasjes voor Dicky’s en de Blauwe Engel zijn bomvol en er zijn dit jaar zelfs lounge banken bijgekomen in de hippe kleuren roze en groen.

Heerlijk. Het is echt even genieten deze paar weken. Na een half uurtje in de zon is iedereen weer opgeladen om de tweede helft van de dag er tegen aan te gaan.

De vergelijkingen met het weer in de aandelenhandel en de economie zijn niet van de lucht. ‘Het is lente, maar de beurs is niet fleurig’ ‘De lente is in aantocht’ ‘ Een nieuwe lente een nieuwe index’. De afgelopen weken zijn de markten, na een dipje onder de 200, alleen maar gestegen. Voorzichtig juichende geluiden waren er te horen op de terrasjes in de zon. Niet alleen de AEX kende deze rally, ook de Dow Jones en andere …

De VSO - van recipiëren naar confereren

Het is conferentietijd op Ernst Sillem Hoeve. En getver, wifi ligt er hier alweer af. Moet dat nou nog anno 2009, afgezonderd in een strafkamp op de Veluwe gaan zitten om kennis tot ons te nemen? Mij doet een plek “verscholen in de Koninklijke bossen” die “de grandeur uit het verleden combineert met de moderne faciliteiten van nu” vooral denken aan een gesloten inrichting voor geestelijk minderbedeelden of serieus gestoorde criminelen (het een sluit het ander vaak niet uit). Kwettert en twittert de generatie X en Y er niet kwistig op los via internet? Wij zijn toch de eerste generatie studenten die is grootgebracht met Blackbord op de uni: opdrachten ‘downloaden’ en ‘assignments posten’? Zou het in het kader van de bezuinigingsmaatregelen niet ook wat zijn om dit door te voeren in het opleidingspakket van de jonge advocaat?

No need to leave de ZuidAs. Of toch wel?

Vroeger was het grote voordeel van een cursus in het kader van de Voortgezette Stagiaire Opleiding (de VSO) dat je als …

Dertigersdillema

Ik ben jarig. En hoe je het ook wendt of keert de 30 komt steeds dichterbij. Waar een paar jaar geleden de 30 nog een klein stipje aan de horizon was en het af te leggen pad nog lang en kleurrijk leek, zijn het nu twee grote zwarte cijfers die klaar staan mij te vermorzelen, waarna ik gehavend mijn pad verder kan vervolgen. Okay, misschien enigszins dramatisch geschetst, maar zo voel ik me toch echt. Toen ik net begon met werken was de overal opdoemende rotvraag. ‘Waar zie jij jezelf over 3, 5 of 10 jaar?’ Totaal geen idee. Maar daar kon je niet mee aankomen bij een recruiter.
Dus bleef je vaak in algemeenheden hangen. ‘ Ik zie mijzelf in een aantal jaar leidinggeven aan een groep professionals’ of ‘ Over 5 jaar denk ik in het MT te zitten’. Die vijf jaar zijn inmiddels bijna om. Had ik er nu al moeten zijn? En zo ja? Waar dan precies? Heb ik bereikt wat ik wilde bereiken? Of had ik toch al verder moeten zijn met mijn carrière. Daar komen dan ook nog eens heel andere vragen bij. Wannee…

Het nut van netwerken (In de bonus deel 2)

Ik was laatst met vriendin A mee naar een feestje. Een netwerkfeestje van het kantoor van A voor Young Urban Professionals welteverstaan. Economic downturn of niet, ook als hyvende M&Aer bleek ik nog steeds onder die definitie te vallen. Naast mijn stralende aanwezigheid had A vriendin F meegetroond. F en ik behoren tot A’s sociale erfenis, hoofdstuk studententijd. F en ik waren in het kielzog van A opgenomen als ‘potentiële cliënten’. Ha! Net als je denkt dat de tijd van Masterclasses en Snoepreisjes voorbij is volgt hier niveau 2 van Het Grote Recruitment spel. Oudhollandsch netwerken. Van student naar potentiële cliënt. Slap lullen level 2.
Ik heb niemand goed gesproken maar ik was dan ook weer als vanouds Laura-Alberts-Lam. Het voelde als walking down memory lane. Het hele concept van een afgekocht feestje is natuurlijk een blast from the past an sich. Het resulteerde dan ook in veel dubbele tongen in een mond of in twee. Persoonlijk was ik mijn telefoon al kwijt – wat heet, …

Shopalicious

Samen met vriendin F voor het eerst naar een sample sale gegaan. We leven in een recessie, "minder besteden meer besparen" en "less is more" zijn dus veel gehoorde tantras. Verplicht consuminderen is geen lolletje en een sample sale biedt uitkomst. Voor hetzelfde bedrag meer kopen. Geniaal! Totaal onbevangen en gezellig kletsend wandelden wij niets vermoedend een groot pakhuis in de buurt van station Lelylaan binnen. Eenmaal binnen troffen we een slagveld aan.
Verhitte gezichten en zwetende koppen die naar de mooie jurken met fijne stoffen graaiden. Door het gemis aan pashokjes, waren in de hoeken achter de rekken vrouwen in witte hema-onderbroeken en sportbeha’s te vinden, die hysterisch de kleding aan het passen waren. Dikke bleke lichamen die zich in veel te kleine jurkjes wurmden en na een lauw enthousiaste reactie van vriendinnen weer op de grond gooiden. De jurkjes uitgerekt en vormeloos achterlatend.
Wat later op de avond, was alle gene verdwenen. De vrouwen …

Nog steeds boos

Donderdag had ik een cursus ‘Accounting’ ergens op de hei. Een mooie locatie tussen de geiten en de schapen (doet me trouwens aan een grapje denken, maar dat later). Het was een cursus voor mensen werkzaam in de financiële wereld. Aangezien je nooit weet wie je daar tegen komt is de first impression erg belangrijk. Het werden dus hakken van Shoebaloo en een jurk van Raak. Ik was een van de laatsten die de cursuszaal in kwam lopen en terwijl ik mij voorstelde aan de cursusleider zag ik al dat ik niet al te veel spannende dingen kon verwachten deze dag.
Een half uur nadat de cursus was begonnen, kwam er toch nog een verrassing binnen wandelen. Een Italiaan met donkere krullen, mooi maatpak en arrogante glimlach.
Heerlijk hoe de Italianen zich weten te dragen. Hij kwam naast me zitten en nam gelijk de ruimte in beslag. Het was hem vergeven.
In spaghetti engels vertelde hij over zijn verschrikkelijk belangrijke baan als Finance man bij een zakenbank. Het was zijn job om het management te in…

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!