ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 22 april 2009

De VSO - van recipiëren naar confereren

Het is conferentietijd op Ernst Sillem Hoeve. En getver, wifi ligt er hier alweer af. Moet dat nou nog anno 2009, afgezonderd in een strafkamp op de Veluwe gaan zitten om kennis tot ons te nemen? Mij doet een plek “verscholen in de Koninklijke bossen” die “de grandeur uit het verleden combineert met de moderne faciliteiten van nu” vooral denken aan een gesloten inrichting voor geestelijk minderbedeelden of serieus gestoorde criminelen (het een sluit het ander vaak niet uit). Kwettert en twittert de generatie X en Y er niet kwistig op los via internet? Wij zijn toch de eerste generatie studenten die is grootgebracht met Blackbord op de uni: opdrachten ‘downloaden’ en ‘assignments posten’? Zou het in het kader van de bezuinigingsmaatregelen niet ook wat zijn om dit door te voeren in het opleidingspakket van de jonge advocaat?

No need to leave de ZuidAs. Of toch wel?

Vroeger was het grote voordeel van een cursus in het kader van de Voortgezette Stagiaire Opleiding (de VSO) dat je als advocaat stagiair twee dagen buiten schot bleef voor gillend vervelende en onverwachte klusjes. Doorgaans werden die door een drie jaar jongere bankier uit Londen rond een uur of 17h op je bord gedumpt, "replies greatly appreciated before 9 AM tomorrow CET." Stagiair zijn op een M&A sectie is in feite toch een potje trefbal en jij bent de buutvrij voor iedereen boven je. Maar goed. Het gros van mijn collega’s maakt tegenwoordig hele normale uren. Geen reden meer om je daarom schuil te houden in een gesloten inrichting op de Veluwe.

Andere voordelen? Je hotelkamer. Terwijl ik de gangen doortrollyde achter een mede cursist aan met Orlando Bloom-achtige trekjes, bedacht ik me dat dit een uitgelezen kans zou kunnen zijn die te delen met een medecursist. Toch nog wat leven in de brouwerij. En recessieproof bovendien. Tot ik iets anders ontdekte in zijn broek: een bandplooi. Een dubbele wel te verstaan. Toegegeven, op sneakers naar cursus is ook op het gefrustreerde af in de contramine, maar een bandplooi…. Het alternatief was stoffige ambtenaren en een AOW club op vakantie. Toch maar niet.

De echte kadetjes waren daarentegen wel weer heerlijk. De hoeve had Randstedelijke normen aan de dag gelegd als het ging om de lunch. Het versgeklopte melkschuim tierde welig over het onbeperkt aantal koffie’s (met versnaperingen) dat je de hele dag door mocht verorberen. Zo krijg je ze bij Dickies niet.

En zo zit je dan als een lege spons, suikerdippend na de vele koffiebreaks, met een lui oog het verhaal van deze of gene te absorberen. Ene oor in, andere oor uit. Rustig achterover geleund met je blik op oneindig en je gedachten overal. En dat is toch wel het mooiste van een VSO. Heerlijk in de bossen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen