ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 9 april 2009

Shopalicious

Samen met vriendin F voor het eerst naar een sample sale gegaan. We leven in een recessie, "minder besteden meer besparen" en "less is more" zijn dus veel gehoorde tantras. Verplicht consuminderen is geen lolletje en een sample sale biedt uitkomst. Voor hetzelfde bedrag meer kopen. Geniaal! Totaal onbevangen en gezellig kletsend wandelden wij niets vermoedend een groot pakhuis in de buurt van station Lelylaan binnen. Eenmaal binnen troffen we een slagveld aan.
Verhitte gezichten en zwetende koppen die naar de mooie jurken met fijne stoffen graaiden. Door het gemis aan pashokjes, waren in de hoeken achter de rekken vrouwen in witte hema-onderbroeken en sportbeha’s te vinden, die hysterisch de kleding aan het passen waren. Dikke bleke lichamen die zich in veel te kleine jurkjes wurmden en na een lauw enthousiaste reactie van vriendinnen weer op de grond gooiden. De jurkjes uitgerekt en vormeloos achterlatend.
Wat later op de avond, was alle gene verdwenen. De vrouwen kwamen in hun onderbroek als schuchtere (dikke) eekhoorns achter de rekken vandaan en begonnen nu in witte onderbroek (soms nog een 15 dernier panty eroverheen) riemen, t-shirts en zelfs laarzen te passen. Genant, maar ook wij konden ons niet bedwingen. Afgepeigerd en met lamme armen van het sjouwen stonden we te wachten in de rij om te betalen. ‘Geen creditcard’ stond er groot boven de kassa. Ik zag de paniek in de ogen van een aantal van mijn medeconsumenten. "Shit geen creditcard, voor hoeveel heb ik eigenlijk in mijn plastic zak zitten, hoeveel heb ik in godesnaam op mijn rekening staan, is de gasrekening al betaald, en de vorige creditcard rekening?"
Less is more? Door de wc gespoeld als het aankomt op de keuze tussen dat ene leuke rode jurkje met pofmouwtjes of toch de zwarte kokerrok (goed voor werk).
Stiekem hebben we allemaal een Shopaholic's Becky Bloomwood in ons. Momenteel staat er 27 miljard in nederland aan consumptief krediet uit. Zeven-en-Twintig miljard... Dat is zo ontzettend veel geld.
De volgende crisis wordt de creditcard crunch. Dit is Shopaholic in real life. Alleen is het echte leven nog slechter dan de film.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen