Doorgaan naar hoofdcontent

Girls on Top!


Mijn onderbuik vertelt me dat we het wel bijna hebben gehad, die crisis. Dit weekend wist een niet onaantrekkelijke investment banker me dat te bevestigen tijdens een etentje. Ik weet niet of hij mij simpelweg naar de mond -of de onderbuik- probeerde te praten, maar hij was het in ieder geval roerend met me eens.

Bovendien blijken vrouwen minder hard te zijn getroffen door deze crisis. Ten opzichten van vorig jaar is de werkloosheid onder mannen gestegen met 15%, terwijl de werkloosheid onder vrouwen is gedaald met 10%. Hoera, evolutie!

Zoals voor de meeste ogenschijnlijk opzienbarende feiten, bestaat hiervoor een heel logische verklaring: mannen zijn oververtegenwoordigd in de sectoren die het hardst door de crisis zijn getroffen.
Bankier G - bèta of niet – was zijn vermogen tot logisch redeneren na een prosecco of 3 wel kwijt en kwam dan ook met een hele andere verklaring. Uitgerekend aan mij vertelde G dat vrouwen in feite onmisbaar waren in de wereld van ruzies en overnames. Wat bleek, de 3 vrouwen op de 70 koppen tellende M&A afdeling van de grote Nederlandse bank waar G werkzaam is, werden eigenlijk onvoldoende gewaardeerd.

Tegen de achtergrond van een date en een goed glas wijn begint dit verdacht veel te lijken op schaamteloze sweet talkerij. Maar goed, ook zonder alcohol en glijerij blijft over dat deze Europlayboy wel van mening was dat vrouwen een bijzondere functie hebben in onze sector. De dries musketettes verzorgden volgens G het mentale management binnen zijn afdeling. Vrouwen vroegen om feedback na een deal. Een vrouwelijke collega ging in tegen een managing director die schaamteloos een stagiair verantwoordelijk wilde stellen voor het mislopen van een miljoenendeal. Omdat meneer MD zelf de bewuste avond naar een concert was gegaan en de stagiair berekeningen had had laten narekenen en daarna zelf die informatie had laten uitsturen. Volgens G waren zijn vrouwelijke collega's verantwoordelijk voor het wat menselijker maken van een bedrijfscultuur waar het ieder voor zich is.

Waarom nemen vrouwen die verantwoordelijkheid wel? Volgens mij omdat vrouwen beter in staat zijn hun werk te relativeren. Het zal jullie niet verrassen – G was het nog steeds met me eens. Volgens G -afkomstig uit het Gooi- was werken voor vrouwen slechts een bijzaak.
Tjonge, besteed ik wel veel uur in de week aan een hobby, dacht ik nog.

Rabiaat rechts of niet, G had wel een punt. Gelukkig nemen vrouwen hun werk vaak wat minder serieus. Of zijn ze niet bang anderszins op hun bek te gaan. Kiezen ze in tijden van crisis een ander pad. Neem bijvoorbeeld de Londense "Amazing Grace". Banker turned stripper. Van de Lehman Brothers naar een London Brothel. Werk is gewoon werk en brood moet op de plank. Verkoopt haar verhaal, zet haar raunchy mannelijke collega's te kakken en is weer back on track. Zo overleven we de crisis wel. Girls on Top!
xoxo

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Advocatuurlijke aanspreekvormen

Als beginnend stagiaire heb ik wel eens een uur gedaan over het opstellen van een emailtje. En dat was alleen nog maar de aanhef. Advocaten hebben namelijk een uitgebreid arsenaal aan begroetingen en het selectieproces van de Juiste Aanspreekvorm is er een om serieus te nemen. Al vroeg heb ik geleerd dat een verkeerd aangeheven bericht kwaad bloed kan zetten bij de ontvanger. En als beginnend stagiaire wil je geen kwaad bloed zetten. De Juiste Aanspreekvorm kiezen is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Het is afhankelijk van verschillende factoren, en altijd moeten alle omstandigheden van het geval worden meegewogen. De keuze is veruit het makkelijkste bij de bij jou onbekende advocaat van de wederpartij. Deze wordt vrijwel zonder uitzondering aangesproken met geachte confrère of geachte collega (of in voorkomend geval: confrater).De enige variabele factor is het geslacht: zorg dus wel dat je dat goed hebt! Klassieke beginnersfout, die voorkomen kan worden door even de profile pic v…