Doorgaan naar hoofdcontent

Ongemakkelijke gesprekken

Een functioneringsgesprek is misschien het meest ongemakkelijke gesprek dat je als ZZA-er met je werkgever voert. Al viel dat in de afgelopen jaren best mee.
Werkgever: “Gaat eigenlijk heel positief toch? Project X heb je goed opgepakt. Tijdslijnen goed bewaakt, etc. Oh ja, zorg je wel dat je genoeg vakantie opneemt?” En dat was dat. Appeltje eitje, meer een formaliteit dus.
Als het economisch gezien niet op kan wordt bij de meeste werkgevers niets aan serieuze carrière begeleiding gedaan. Extreme disfunctioneringsgevallen daargelaten. Nu gaan de functioneringsgesprekken iets anders. In de huidige tijden zal de ZZA-er merken dat er wat meer aandacht wordt besteed aan de periodieke evaluatie. Dat wordt in arbeidsrechtland dossieropbouw genoemd.

Vergeleken met andere Europese landen of Amerika, heeft de Nederlandse werknemer het goed voor elkaar. Als een werkgever een werknemer zonder al te veel kosten wil ontslaan, heeft hij een dossier nodig. Uit dat dossier moet blijken dat de werknemer in kwestie herhaaldelijk slecht functioneert, instructies of kritiek van zijn werkgever negeert, cliënten beledigt, nalatig is of een moeilijk mens is. Het belangrijkste onderdeel van het dossier is dat de werkgever deze rotte appel er al veelvuldig op heeft gewezen welke punten in het functioneren moeten worden aangepakt. Die kritiek is dan liefst in een zalvende boodschap in verschillende gespreksverslagen gedocumenteerd. Denk dan aan: “Gerard, we maken ons zorgen over de manier waarop je project X oppakt.” En dan de HR klassieker: “Hoe vind je zelf dat het gaat?”.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Geen enkele werkgever maakt zich zorgen om jouw welbevinden op het werk. De gouden tip van onze bevriende arbeidsrechtadvocaat is dan ook dat je in het gesprek heel duidelijk doorvraagt naar de aard van de kritiek. Laat je werkgever met concrete voorbeelden komen. Daarnaast, blijf beschaafd. Wees roomser dan de Paus, en herhaal met je meest oprechte blik het volgende mantra: ik neem de gestelde kritiek serieus, ik wil daar heel graag aan gaan werken, ik wil graag begeleiding bij het optimaliseren van mijn functioneren.

Geloof ons je bent de pain in the ass van je ontslaghongerige werkgever. You can thank us later.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …