Doorgaan naar hoofdcontent

Survival of the fittest

Arme vriendin A., werd ze drie jaar geleden met veel bombarie horizontaal van een ander advocatenkantoor ingevlogen, vorige week kreeg ze de zak.
En de manier waarop, verdient zeker niet de schoonheidsprijs. Aan het einde van haar werkdag stond plots een afspraak voor een evaluatiegesprek in haar outlook agenda. Let wel, een gesprek met een partner waar ze nog nooit voor gewerkt had. Tijdens het gesprek werd A. de volgende evaluatie gegeven: "Geen partner material, geen toekomst hier, zou maar eens gaan rondkijken bij een ander kantoor." Na amper tien minuten werd A. het kantoor van de partner uitgezet met de mededeling "Meeting met client. Nu. Bel HR maar voor de details." Goeiemorgen! Van hoor en wederhoor was geen sprake. Een dag nadat het uur U voor A. geslagen had was heel kantoor op de hoogte van haar onvrijwillig vertrek. Ze had het ongetwijfeld nog een tijdje stil willen houden om haar opties te overwegen.
Helaas, advocaten staan ondanks hun geheimhoudingsplicht niet bekend om discretie waar het hun kantoorgenoten betreft. Binnen een half uur had A. vier amices en amica's aan de lijn. Onder het mom van "Jee, wat rot voor je" kwamen de zich verkneukelende advocaten verhaal halen. Blij dat er weer een concullega was uitgeschakeld.

Ontslagen worden is niet langer alleen het lot van de losers. Dat is nu ook tot de Zuidas doorgedrongen.
Voor een generatie young professionals die met masterclasses in New York en Hong Kong de Zuidas zijn binnengehaald is dat nogal zuur. Want hoewel de angst voor werkloosheid reƫel is, lijkt het statusverlies er nog harder in te hakken bij de ZA-ers. Er voor een Zuidas advocaat of bankier niets erger dan het opgeven van de Zuidas status, bijbehorend huis, gelijkgestemde vrienden en borrels. Dus wordt op de kantoren angstvallig naar peers gekeken, hoeveel billable uren draaide zij vorig jaar, ligt hij lekker bij de partners, hoe kan ik die mooie zaak bij mijn collega weghalen?

Het jaar 2009 staat in het teken van Darwin, die 200 jaar geleden is geboren. Als ik A. mag geloven zijn de huidige onslagrondes bij de advocatenkantoren niet minder dan een survival of the fittest. En wie zijn gezicht wil redden op de Zuidas moet sluw zijn.

Reacties

mijnstijl zei…
Dus jij wil iedereen wijsmaken dat mensen die ontslagen worden, losers zijn? Haha, blijkbaar zijn er nu nog meer losers aan de Zuid-As ... inclusief advocaatjes ..

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …