Doorgaan naar hoofdcontent

Zuidas vrouwen - Het werkpaard

Het werkpaard is terug te vinden in iedere financiële instelling, consultancy firm, advocatenkantoor en al wat er nog meer aan bedrijven op de Zuidas te vinden is. Opvallend is dat er beduidend meer vrouwelijk werkpaarden te vinden zijn dan mannelijke. Het werkpaard werkt hard. Heel erg hard. Ze wil alles onder controle houden en weigert te delegeren. Zittend op het terras van de Blauwe Engel vertelde vriendin F. tijdens lunch over haar nieuwe manager. Haar manager kwam van een ander kantoor en was weggegaan bij haar vorige baan, omdat ze daar te weinig waardering kreeg voor wat ze deed. Bovendien kon ze bij F op kantoor een leidinggevende functie krijgen. Een uitgelezen kans dus voor de manager, maar voor F een regelrechte hel. Haar manager weigerde haar verantwoordelijkheden te geven en wilde alles, maar dan ook alles wat ze deed controleren. In ieder mailtje moest ze ge-cced worden. En aan het einde van iedere week moest er een verslag op haar bureau liggen om uit te leggen wat F. had uitgespookt die week. Niemand deed het goed als het niet precies op haar manier ging en zelfs dan had ze er wat op aan te merken.

De manager was na de eerste maand dan ook het gesprek van de dag op F’s afdeling. Internet werd afgezocht op zoek naar belastend materiaal. Maar er was niks te vinden; geen facebookprofiel, geen hyvesprofiel, zelfs geen linkedinprofiel. Deze ochtend werd relatieplanet als mogelijk onderzoeksmateriaal aangeboord. Een collega die al maanden ingeschreven stond op relatieplanet en zo aan makkelijke dates kwam logde aan en zocht de database af. En ja hoor, daar stond ze. Met haar 40 something jaar en haar kapsel dat haar kapper volgens eigen zeggen, maar niet goed wist te knippen. Op zoek naar een intelligente partner, die van reizen en koken hield. Volgens F keek ze nogal ongelukkig op de foto. Even hadden ze medelijden met deze vrouw, die zichzelf een burn-out in werkte en overal altijd over zat te klagen.
Even maar, tot ze via mail het verzoek kregen om voortaan iedere dag een update van hun werkzaamheden te geven. Op de terugweg naar kantoor zat F te bedenken hoe ze de uren relatieplanet en de anderhalf uur durende lunch op het terras kon verantwoorden.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …