Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit juni, 2009 weergeven

Drijfveren - Van je geloof gevallen

Mijn zoektocht vervolgt zich weer op de Zuidas. Op het terras van de Blauwe Engel heb ik met een oud studiegenootje afgesproken. Hij werkt bij een internationaal advocatenkantoor, onderdeel van ‘the Magic Circle’. Hij behoorde tot een van de meest veelbelovende studenten om het te gaan maken in de corporate wereld. Juiste cijfers, juiste commissies, juiste huis en juiste vrienden. Een Rijkman Groenink in spe. Of in ieder geval partner bij een topkantoor op de Zuidas. Maar ook hij heeft zijn twijfels. Hij legt mij het verschil uit tussen wat hij noemt de ‘Believers’ en de ‘Non-believers’.

Als je begint als advocaat stagiaire ben je volgens hem een ‘Believer’. Vers uit de collegebanken ben je dolblij dat jíj als uitverkorene – je dankt god op je blote knietjes- bij dit top kantoor mag komen werken. Ja, ‘You’re the one!’ en alle losers die het niet zijn geworden, moeten naar een ‘Vogel & partners, een ‘Vos, Bosboom & Co’ of (god forbid) Das rechtsbijstand. (Waarom zijn er in de …

Gadgets

Ik heb een nieuwe werkgever en dus een nieuwe telefoon. De Mercedes tussen de Trabantjes, maar dan uit Zweden. “Een complete computer op zakformaat”, zo verzekerde mijn nieuwe baas me. Het kan aan mij liggen – onlangs heb ik nog geprobeerd een Audi met de sleutels van een BMW te openen – maar ik word niet bepaald wijs uit het indrukwekkend aantal minuscule knopjes dat met minutieuze precisie op mijn veel te kleine computer dan wel veel te grote telefoon is gezet.

Het enige valide excuus voor een dergelijk formaat telefoon is overigens een I-phone. De jaren tachtig zijn dan weer terug, als ik mijn Zweedse slagschip uit mijn Mulberry omhoog takel sta ik toch echt een beetje voor lul met mijn telefoon formaat rekenmachine. Niet ZoZa-chique. Dat leek me echter geen goed argument om op te werpen op mijn eerste werkdag.
Kijk, een computer op zakformaat is per definitie al onhandig. Waarschuw de ARBO dienst maar vast, dat betekent gegarandeerd reuma, artritis en volledige bijziendheid binnen …

Drijfveren - Iets leuks met kinderen

Mijn zoektocht naar de drijfveren van de mens in pak vervolgt zich, ver van de Zuidas, in Rotterdam. In Hotel New York heb ik met M., een oud huisgenootje, afgesproken. M. werkt in Rotterdam bij een bank. Na het succesvol afronden van een international traineeship, waarbij ze de wereld over vloog, is ze als trader begonnen. M. kwam er al snel achter dat een handelaar in commodities of derivatives niet veel meer, misschien zelfs minder, doet dan een handelaar in koeien of auto’s. En net als bij koehandel, is er na een spelletje of drie de lol wel een beetje af. Al anderhalf jaar zit ze op haar werk starend naar de Bloomberg schermen en de vele grafieken van rentecurves heimelijk te dromen van een baan als kinderjuf. M. is gek op kinderen en van de Elsje Fiederelsjes en Berenbotjes kan ze geen genoeg krijgen.

In Hotel New York praten we over haar dromen. Als ze kinderjuf wil worden moet ze de PABO doen. Een makkie zou je denken voor iemand die na een studie bestuurskunde, econometrie hee…

De maatschappij, dat ben jij

Vorige weekend stond ik ondanks gematigde zon, te dansen onder een tentzeil op het gras. Dat klinkt als een festival, maar was t net niet. Vanaf een zekere leeftijd brengt de zomer naast festivals namelijk ook een ander terugkerend evenement met zich mee: het huwelijk. Zeker wanneer je in t bezit bent van een betere helft, biedt dit verplichte sociale nummertje gemakkelijk agendavulling voor driekwart van jouw zomer. Als je tot de uitverkorenen behoort die zich tot de intimi van het bruidspaar mogen rekenen, consumeert zo’n evenement gerust ook nog je hele weekend. Bovendien ben je de resterende vrije dagen druk doende outfits en bijpassende schoenen te regelen. Sterker nog, dit weekend heb ik zelfs een vrije dag moeten opnemen om een driedaagse bender in het Oosten volledig mee te kunnen beleven. Vrijdag- én zaterdagavond stond ik vervolgens op mijn gladiator heels pollen aan te staan stampen in een feesttent ergens in de Achterhoek. Pretty Woman part II.
Toen ik zondag terugkwam uit …

Zuidas uniformen

Elk afgestuurd meisje dat van de provincie naar de Zuidas trekt ambieert een carriere als Zuidas prinses. En bij die eerste schreden in de Amsterdamse City is de juiste outfit van essentieel belang. Je wil dat je kleding zegt “hallo bank/kantoor, ik ben jong, mooi en en total partner material”, niet “ik kom uit Leiden en dit synthetisch grijze pakje heb ik al sinds mijn bestuursjaar, leuk he?”Daarom gaan de Zoza-girls aandacht besteden aan het zogenoemde Zuidas uniform. Dat wil zeggen, outfits waar je als aanstormend talent een voet tussen de deur krijgt bij de gesloten forten op de Zuidas.
Allereerst, wees nooit, maar dan ook nooit bang om je uniform op te seksen. Dat betekent niet dat je als pornosecretaresse over het kopieerapparaat moet gaan hangen. Dus nooit zwarte rokjes met strakke witte bloesjes en een secretaressebril, dat ligt zo voor de hand. En panterprints zijn al helemaal niet bespreekbaar. Nee, echte office sex draag je aan je voeten, hoe hoger en scherper die hakken ho…

Drijfveren - Vast in de gouden kooi

Mijn zoektocht naar de drijfveren van een ZA’er (red. Zuidasser) begint in Dicky’s met een ex-collega. We noemen haar Yvon. Yvon werkt al een aantal jaar als controller en heeft tijdens haar werk een MBA behaald aan Universiteit Nijenrode. Behoorlijk veelbelovend dus. Een hipo, zoals dat heet. Voor Yvon was een grootse carrière weggelegd, wisten wij. Veel sneller dan de meesten van ons wisselde zij van baan en kwam ze boven in de kerstboom van onze bank terecht. Dit, tot frustatie van mijzelf en andere schilpadden die haast niet vooruit leken te komen. Yvon leek de perfecte kandidaat om mij te vertellen dat er zeker wel mensen zijn die dagelijks vol enthousiasme en overgave in het papierwerk op de Zuidas duiken..

Na de gebruikelijk 'Het gaat fantastisch', 'Nog steeds volop uitdagingen', bleek Yvon na een wijntje of vier toch wat te vroeg te hebben gepiekt. Yvon zou eigenlijk wel iets ‘creatievers’ willen doen. Ze was toch niet de number cruncher die ze dacht dat ze was…

Drijfveren 'De serie'

Twee ex-bankiers die na ontslag als carnavalszangers aan de slag gaan. De ex-trader die als exotisch danseres haar voormalige collega’s het hoofd op hol brengt. En een bankier die het podium op gaat met een stand up comedy act. Uitzonderingen? Een rondje langs mijn vriendengroep, werkzaam op de Zuidas bevestigt dat hier veel mensen zitten, die ervan dromen ‘iets anders’ te doen. Wat dat ‘anders’ dan precies zou moeten zijn is niet geheel duidelijk. ‘Iets voor mezelf beginnen’ is een vaak gehoorde opmerking.
Zijn er ook nog mensen op de Zuidas te vinden die wel datgene doen dat ze graag willen doen? De komende weken in de serie ‘Drijfveren’ gaan de zozagirls op zoek naar de drijfveer van de mens in pak op de Zuidas en omstreken.Tips zijn welkom!

Verwend

Ik lig uitgeteld op mijn bed in een hotel in Londen, bij te komen van een vijfgangenmaaltijd met evenzoveel sterren. De benaming ´bed´ doet overigens geen recht aan het HughHefner waardige vlot waarop ik mij bevind. Mijn bed biedt zeker ruimte aan drie personen. Gelukkig hebben mijn twee collega’s hun eigen recessieonwaardig verblijf gekregen. De badkamer is net zo groot als mijn woonkamer thuis en de muren zijn zwart marmer in plaats van grijze gamma replica’s. Eigenlijk zou ik mijn Romeinse tobbe nu moeten inwijden. Maar ik heb geen zin om in bad te gaan want ik ben als een rolmops zo gevuld van al dat eten in zo’n sterrentent. Maken ze de exquise hapjes tenminste op verantwoord formaat, serveren ze alsnog vijf gangen. Blijf je vervolgens toch gewoon een nuchtere Hollandse meid en je eten laten staan is dan ook zo moeilijk. Zo zonde (hoor je je moeder zeggen). Ik zou eigenlijk een bezoekje moeten brengen aan de hotelspa, of beter nog, de stad ingaan op deze maandag, maar ik word zo …

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!