ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 24 juni 2009

Drijfveren - Van je geloof gevallen

Mijn zoektocht vervolgt zich weer op de Zuidas. Op het terras van de Blauwe Engel heb ik met een oud studiegenootje afgesproken. Hij werkt bij een internationaal advocatenkantoor, onderdeel van ‘the Magic Circle’. Hij behoorde tot een van de meest veelbelovende studenten om het te gaan maken in de corporate wereld. Juiste cijfers, juiste commissies, juiste huis en juiste vrienden. Een Rijkman Groenink in spe. Of in ieder geval partner bij een topkantoor op de Zuidas. Maar ook hij heeft zijn twijfels. Hij legt mij het verschil uit tussen wat hij noemt de ‘Believers’ en de ‘Non-believers’.

Als je begint als advocaat stagiaire ben je volgens hem een ‘Believer’. Vers uit de collegebanken ben je dolblij dat jíj als uitverkorene – je dankt god op je blote knietjes- bij dit top kantoor mag komen werken. Ja, ‘You’re the one!’ en alle losers die het niet zijn geworden, moeten naar een ‘Vogel & partners, een ‘Vos, Bosboom & Co’ of (god forbid) Das rechtsbijstand. (Waarom zijn er in de advocatuur overmatig veel bosdieren te vinden?)

Maar jij niet. Jij gaat uren draaien en het echte geld verdienen. Jij bent een ‘Believer’. En een ‘Believer’ draait zijn uren en doet dit met plezier. Want een 'Believer' heeft hart voor de zaak. Een deel van deze ‘Believers’ blijft de gehele loopbaan vasthouden aan hun geloof. Werk als religie.
Bij het merendeel echter, begint er iets te knagen. Na een paar maanden is het nog een vaag unheimisch gevoel. Het is moeilijk vast te stellen waar het gevoel vandaan komt en je gooit het op vermoeidheid. Die uren gaan je ook niet in de koude kleren zitten.

Na anderhalf jaar begin je je toch wat dingen af te vragen. Het geloof begint te wankelen. Is het wel echt zo tof om tachtig uur per week te maken? Word ik hier nu wel echt gelukkig van? Na twee jaar ben je om. Je bent geturnd. Je wordt een ‘Non-believer’. Van je geloof gevallen en dat doet pijn. Je ziet dat je die afgelopen twee jaar geestdodend werk hebt zitten doen om de zakken van de partners te vullen. Dat je een groot deel van je vrienden kwijt bent geraakt en dat je tegen een burn out aan zit. Nog een jaar en je hebt je stage in je zak en dan kan je doen wat je echt leuk vindt. Een jaar is best lang.

Mijn studiegenoot is een ‘Non-believer’. Maar wel een Non-believer die medewerker is geworden. Hij weet het spelletje te spelen. Hij heeft een manier gevonden om toch zijn werk te doen, maar niet de uren te hoeven maken. Daar gebruikt hij de ‘Believers’ voor. Hij spant ze voor zijn karretje. Deze jongen komt er wel.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen