ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 3 juni 2009

Verwend

Ik lig uitgeteld op mijn bed in een hotel in Londen, bij te komen van een vijfgangenmaaltijd met evenzoveel sterren. De benaming ´bed´ doet overigens geen recht aan het Hugh Hefner waardige vlot waarop ik mij bevind. Mijn bed biedt zeker ruimte aan drie personen. Gelukkig hebben mijn twee collega’s hun eigen recessieonwaardig verblijf gekregen. De badkamer is net zo groot als mijn woonkamer thuis en de muren zijn zwart marmer in plaats van grijze gamma replica’s. Eigenlijk zou ik mijn Romeinse tobbe nu moeten inwijden. Maar ik heb geen zin om in bad te gaan want ik ben als een rolmops zo gevuld van al dat eten in zo’n sterrentent. Maken ze de exquise hapjes tenminste op verantwoord formaat, serveren ze alsnog vijf gangen. Blijf je vervolgens toch gewoon een nuchtere Hollandse meid en je eten laten staan is dan ook zo moeilijk. Zo zonde (hoor je je moeder zeggen). Ik zou eigenlijk een bezoekje moeten brengen aan de hotelspa, of beter nog, de stad ingaan op deze maandag, maar ik word zo moe van dat verplicht sociaal bunkeren, Japanse fusion chef kok of niet.
Dus lig ik hier op mijn bed. Uitgeteld. Mijn haar in een palboomknot waar Isa Hoes in haar Goede én Slechte Tijden jaloers op zou zijn omhoog, onderuitgeschoven hangend in een zee van donzen kussens. “Digs”te kijken- de Britse MTV equivalent van the Hills. Digs zijn Britse tieners die proberen de Beatles met Abercombie & Fitch te verenigen. De Digs hebben onveranderlijk een accent waar de gemiddelde Manchester United supporter jaloers op zou zijn en rockpunk haarlokken voor hun ogen. Toch hebben ze veel geld wat ze kundig verkwisten aan leuke uitjes. Inspirerend. Zo niet ik deze avond.
Ik sleep mezelf ten enenmale naar het raam om me ervan te gewissen dat ik toch echt in Londen ben. De kenmerkende kegelvorm van het Swiss Re Building en de klok van de Westminster Abbey lijken dit te bevestigen. Ik schuifel weer terug naar bed alwaar ik een kleine aardverschuiving teweegbreng door me dit keer voorover op bed te werpen. Daar lig ik dus als een net neergezegen afgeschoten wild zwijn op een donzen dienblaadje. Alleen en in het epicentrum van bruisend Londen. Zelfs tijdens een kredietcrisis biedt dit nog voldoende perspectieven. Langzaam donsveertjes met een vanille randje inademend bedenk ik me dat ik me los moet maken uit deze lethargische staat om een Digs waardige avond te beleven. Er zijn vast nog een paar banker boys over in de Buddha Bar. Ik zou een taxi moeten pakken en richting Bond Street moeten gaan. Adem in adem uit, het donsveertje kietelt mijn amandelen en veroorzaakt een kleine oprisping. Ik blik nog eens naar de marmeren balzaal op rechts. Rol vervolgens als een afgeplatte mandarijn richting de rand van mijn donzen eiland. Cribs begint. De “boom boom room" van Tony Jejo –een rapper met een half dozijn gouden tanden en evenzoveel hersencellen- doet definitief onder voor mijn hotelkamer. This was definitely not where the magic happened, however. Ik reik naar het lichtknopje. Leuk zo’n business tripje. Zo kom je nog eens ergens- zou wederom mijn moeder zeggen. Morgen om 10u naar een bespreking en om half 3 terug naar huis. Het enige wat ik na afloop van Londen zal hebben gezien is de skyline van Londen en de binnenkant van een taxi. Oh ja, en een vrij uitgebreide close up van mijn bed. Misschien moet mijn moeder eens mee op zo´n tripje in mijn plaats.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen