Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit juli, 2009 weergeven

Werkontduiking - Onzichtbaar

In onze vorige column over het wat, waar en hoe van "looking busy" zijn we ingegaan op de houding. Dit keer de locatie. Naast houding en gezichtsuitdrukking is
locatie namelijk uitermate belangrijk. Want wat er daadwerkelijk op ons scherm gebeurt, daar heeft niemand zicht op door een zorgvuldig uitgekozen plekje in de eindeloze kantoortuinen..

Nooit, maar dan ook nooit met je rug naar de deur of een gang zitten. Er liggen altijd sluipers op de loer, die je niet hoort aankomen omdat je verdiept bent in de elf episodes op hereisthecity.nl over de voormalige Lehman Brother trader die als exotisch danseres aan de slag is gegaan. Niets vervelender dan onverwachts gestoord te worden in een dergelijke bezigheid.

Kies je plek strategischer uit. Mocht je al een vaste plek toegewezen hebben gekregen? Klaag dan bij je leidinggevende over de lichtinval op je scherm, of de irritante tic van je collega, begin desnoods over het Sick Building Syndroom of ergonomisch onverantwoorde bureaus. Di…

Swine flu

ZuidAssers, opgelet! De Mexicaanse griep of "Swine Flu" lijkt nu ook ons kikkerland te teisteren. Lijk jij of een van je collega´s op bovenstaande foto, dan loop jij zeker voorop in deze trend. De Swine Flu is ook de beste reden om vandaag de dag professioneel te spijbelen. Sla deze foto op als "Ik op 29-7-09" en mail die naar HR. Ongetwijfeld een week of wat betaald verlof.

Het wordt inmiddels een beetje een "ik-hoorde-het-van-de-buurman-van-de-vriend-van-de-melkman-zijn-dochter-verhaal", maar schijnbaar zijn twee Utrechtse studentes gevloerd door het virus na het lustrun van de Utrechtse Vrouwelijke Studentenvereniging (UVSV). Aangezien een week van ongelimiteerd alcohomisbruik, slaaptekort en niet te vergeten gretig overdragen van speeksel en SOA´s sowieso al garant staat voor een griepje, wordt het nu toch echt zaak die studentstagiaire uit Utrecht te mijden. Uit betrouwbare bron begrepen wij verder dat een partner van Allen & Overy, kantoor Londen…

Evian baby´s

Hilarisch! Check deze toddlers!.

Jambers-syndroom

Dit weekend riep de plicht ons ZOZA girls om een van de festivals op de zomeragenda af te werken. A Day At The Park (“ADATP”) stond op het program. Op de monotone kabbel house van Erick E, Sven Väth en andere fantasieloze computerprogrammeurs, deden wij daar met de helft van de Zuid As de Corrie Konings side-step (gewicht verplaatsen van links naar rechts en dan flink doorstappen op de maat).

Te midden van het feestgedruis kom je soms de meest onverwacht collega’s tegen. Neem Kees, doordeweeks een toegewijde en serieuze professional, in het weekend een losgeslagen beuker onder invloed. Kees wist me nog net te herkennen. Toegegeven, ik had mijn eerste werkdag bij mijn nieuwe kantoor amper achter de rug, maar ik denk dat Kees gewoon ook een beetje was geschrokken. Niet alleen omdat hij op dat moment misschien een kabouter op mijn schouder dacht te ontwaren, ook omdat hij duidelijk niet verwachtte me daar te zien. Al was ADATP meer een staande borrel met slappe achtergrond muziek waar ko…

Nieuwe baan, nieuwe liefde?

De eerste dag van je nieuwe baan. De enige dag dat je niet snoozt maar voor de wekker wakker wordt. Je zowaar op tijd, of zelfs te vroeg bent. Zit je kokerrok niet te strak? Een eerste werkdag lijkt niet alleen op de eerste schooldag, maar ook op een eerste date. Kan je jouw nieuwe baas mailen, of toch maar gewoon even binnenlopen? Moet je wachten tot hij contact opneemt, of houdt hij wel van een pro-actieve stagiair? Dezelfde zenuwen, dezelfde onzekerheid, maar vooral dezelfde torenhoge verwachtingen van het onbekende en de potentiële belofte van een picture perfect in het onontgonnen werkveld dat voor je open ligt.

Net als bij het gros van de scharrels worden de eerste scheurtjes helaas al snel zichtbaar. Je ontdekt dat je baas je consequent volstopt (met werk), niet reageert als je hem nodig hebt en zelf iedere verantwoordelijkheid afschuift. Nadat het laagje HR leugens is afgebladderd, rest bovendien slechts rammend saai werk. Voor je het weet zit je weer hele dagen op facebook, d…

Tussenjaar

Er is een interessant fenomeen gaande onder het vrouwelijk deel van de ZoZa scene. Het is vergelijkbaar met het jaar tussen middelbare school en studeren in. De Amerikanen noemen dat een "gap jear". Tussenjaar dus, dat wordt ingevuld met backpacken in Australie, lesgeven aan arme kindertjes in Peru, of met een ordinaire talencursus in Barcelona. Onze lieve ouders zijn groot voorstander van dit tussenjaar, omdat ze denken dat je er zelfstandiger van wordt, een wereldburger zelfs, en omdat je er "levenservaring" van opdoet. De enige belangrijkste vaardigheden die wij opdeden waren een straffe alcoholtolerantie en een indrukwekkend partyvocabulaire in het Engels/Spaans. Enfin, het tussenjaar beleeft momenteel een revival in Zozaland, gewoon op Nederlandse bodem. Strikt genomen is het tussenjaar ditmaal niet beperkt tot een jaar, maar kan het uitlopen tot twee, en in sommige sneue gevallen tot drie jaar. De deelnemers aan het tussenjaar zijn niet 17, maar 27, en het zi…

Werkontduiking - 'Druk, druk, druk'

Het is rustig in de zomermaanden. Die paar klanten die het slagveld, dat kredietcrisis heet, hebben overleefd, zijn op vakantie.
De bezuinigingsslag moet nog komen en de kranten staan bol van de overlevingstips in de kantoorjungle. Jezelf onmisbaar maken is een veelgehoorde tip. Dit doe je veelal door hard te werken. Maar ja, er valt nu eenmaal niet zoveel te doen. “Appearance is everything” is de mantra van vriendin F. En zo is het maar net. Onmisbaar lijken is bijna zo goed als het daadwerkelijk zijn. Maar hoe doen we dat? Hoe worden we de kantoorversie van Hyancinth en houden we de schone schijn op?.

Er overtuigend druk uitzien is makkelijker gezegd dan gedaan. Gelukkig hebben we Facebook, Hyves, Nu.nl/achterklap, Geenstijl, Asos, Ilovefashion, Hereisthecity en D-listed. Thank god voor de social networksites, blogs en online shoppingmogelijkheden. Genoeg om ons een hele dag bezig te houden.

Om het surfen er ook daadwerkelijk als werken uit te laten zien, is een serieuze werkblik essen…

Vakantie- Deel 2

Kamperen in het klimatologisch uitdagende Terschelling bleek toch de nodige kosten met zich mee te brengen. Retourtje Amsterdam inclusief boot: EUR 60. Een week kamperen: EUR 20 de neus. De gehele dag de lokale horeca spekken inclusief “hangen in strandtent” en “uit in tienerdisco”: EUR 110 de neus. Per dag. Al met al wel een stuk goedkoper dan Ibiza. Het grootste voordeel is misschien nog wel dat je je geen andere halve bekenden of zelfs leeftijdsgenoten tegenkomt. Kwam ik vorig jaar met de ergste kater ooit nog wat souvenirs uit mn studententijd tegen waar ik verplicht sociaal mee moest gaan doen in een hippe strandtent, op Terschelling bestond het publiek louter uit happy hakkende tieners met stoom uit hun oren van de hormonen en hun bezorgde, veelal natuurliefhebbende, ouders. Met andere woorden, geen zorgen of je wel de juiste clubs hebt opgezocht - die zijn er niet- en ook geen zorgen of je genante acties in de lokale hakkebars door bekenden worden opgepikt. Die vrijheid geeft p…

Vakantie - Deel 1

Ibiza, maak plaats voor de wadden. De Friese Antillen vormen een recessieproof alternatief voor onze vakantiebestemming van vorig jaar, zo verzekerde vriendin F mij. Bij mij schoten flarden van jaren 70 foto’s voorbij met mijn vader in “Wees wijs me de Waddenzee” badstof hotpants op een schelpenpad en mijn moeder die vals lachend mijn zus in de afwasteil probeerde te proppen. Ik was weer blij dat ik niet de oudste was en vroeg me af waar de parallel met Ibiza dan wel precies lag? Feest versus wadlopen, bronzen versus afzien in de nimmer aflatende regen, Leo & Marco, Syl & Raf versus sokken in open Teva’s dragende groen links stemmers. De parallel ging aanvankelijk volledig aan me voorbij, maar ook de zin om met een beter alternatief op de proppen te komen. . Totdat de dag voor de vakantie aanbrak. Toen ik daadwerkelijk een matje en een slaapzak uit de berging moest opdiepen en mijn regenjas van de vierde –klas-survivalkamp-ardennen over mijn capuchontrui aantrok begon de reali…

Staff to be supported

Mijn nieuwe secretaresse had een telefoon geregeld. Met het verkeerde toetsenbord, 2 weken te laat. Sociaal uitgedroogd vroeg ik hoopvol wat de toegangscode en het telefoonnummer was. Geen idee, anders moest ik de telefoonmaatschappij maar even bellen. Waarmee? Met mijn telefoon natuurlijk! Was die al geactiveerd dan? Nee, maar dat wist zij ook niet allemaal. Ze ging naar huis.. In de advocatuur wordt binnen het werkvolk onderscheid gemaakt tussen fee earners en fee burners. Fee-earners – what’s in a name – verdienen knaken voor de zaken. Uurtje factuurtje, zij vormen de core business van kantoor. Een gedeelte van die winst gaat op aan het salaris van de fee burners, ook wel “support staff”. Dat zorgt voor een aan apartheid grenzende tweedeling binnen kantoor. Ooit een partner schouder aan schouder zien lunchen met de afdeling IT of secretaresses? Niet in de dagelijkse high school arena bij mijn oude kantoor: secretaresses bij secretaresses, partners lunchen apart. En denk maar niet d…

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!