Doorgaan naar hoofdcontent

Jambers-syndroom

Dit weekend riep de plicht ons ZOZA girls om een van de festivals op de zomeragenda af te werken. A Day At The Park (“ADATP”) stond op het program. Op de monotone kabbel house van Erick E, Sven Väth en andere fantasieloze computerprogrammeurs, deden wij daar met de helft van de Zuid As de Corrie Konings side-step (gewicht verplaatsen van links naar rechts en dan flink doorstappen op de maat).

Te midden van het feestgedruis kom je soms de meest onverwacht collega’s tegen. Neem Kees, doordeweeks een toegewijde en serieuze professional, in het weekend een losgeslagen beuker onder invloed. Kees wist me nog net te herkennen. Toegegeven, ik had mijn eerste werkdag bij mijn nieuwe kantoor amper achter de rug, maar ik denk dat Kees gewoon ook een beetje was geschrokken. Niet alleen omdat hij op dat moment misschien een kabouter op mijn schouder dacht te ontwaren, ook omdat hij duidelijk niet verwachtte me daar te zien. Al was ADATP meer een staande borrel met slappe achtergrond muziek waar kon bijbabbelen met medeballen, toch hoop en verwacht je niet je collega’s in deze setting tegen te komen.

Stiekem lijden we allemaal wel een beetje aan het Jambers-syndroom op de Zuidas. Zelf ben ik ervan overtuigd dat mijn satijnen rode kokerrok al boekdelen spreekt over mijn verborgen identiteit als partyganger en hobbyend columniste. Helaas, Kees had mij blijkbaar nog slechts in het hokje advocaat gestopt.

De beide werelden waar je toe behoort kan je zelfs nog veel beter scheiden en aanzetten. Wat later kwamen wij collega M tegen van onze bankierende ZOZA girl: in het dagelijks leven broker, in het weekend woest partyanimal. M. stond niet te kabbelen maar ruim spacend te stampen en gaf gratis allerlei tips mee om de Jamberskloof op maandagochtend te overbruggen. “Dan verzin je gewoon een heel erg burgerlijk excuus, bijvoorbeeld dat je dit weekend een sauna hebt ingebouwd op zolder” Zelf had meneer M een half jaar lang iedere maandag tegen collega’s gelogen dat hij met een verbouwing aan de slag was. Volgens M was dat een prima valide reden om er in het begin van de week uitlopende tot donderdag wat vermoeid bij te lopen. Al ging de beursvloer op maandag om 9u open, M was er nooit voor tienen.

En zo kabbelden wij verder door de massa van halfbakken feestgangers of brave business burgers in disguise ("BBBID"). Helaas was het gehalte BBBID's nogal hoog. Reden misschien waarom het feest niet echt los kwam. Ik ga toch mijn onlangs opgedoken filmmaker maar eens terug-smsen. Kijken of de zelfkant van de maatschappij ook aan dit Jambers-syndroom lijdt. Misschien trekken die in het weekend wel en masse naar een bibliotheek of kantoortoren ‘om lekker normaal te doen’. Laat het jullie weten.

xoxo

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

We krijgen een nieuwe site!!

En dat is heel hard nodig, want deze blog startten wij in 2010 op Blogger, toen Hyves nog bestond en dit de meest gebruikte bloggersfunctie was. Maar inmiddels zijn we zeven jaar, twee boeken, tig social platforms en een SERIE! verder. En is onze site dus toe aan verandering. Over die serie:

Na 4 jaar dromen is hij er eindelijk. ZoZuidas de serie. Met Annet Malherbe en Mark Rietman in de hoofdrol. En ook Noortje Herlaar, Robert de Hoog, Guy Clemens en nieuwkomers Jouman Fattal en Bram Suijker spelen in de serie die voorjaar 2018 op NPO 3 komt.

Een serie over financiele schandalen, handtastelijke clienten, nachten doorwerken en kantoorborrels die volledig uit de hand lopen. De Zuidas dus. We maken de Zuidas toegankelijk vanuit een insider perspectief. Dankzij de serie gaat binnenkort een vernieuwde versie van ons boek ook weer in de verkoop.

Maar dat is niet alles. We willen meer met zozuidas... Schrijf je dus op onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte van de ontwikkelingen!