ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







dinsdag 14 juli 2009

Vakantie - Deel 1

Ibiza, maak plaats voor de wadden. De Friese Antillen vormen een recessieproof alternatief voor onze vakantiebestemming van vorig jaar, zo verzekerde vriendin F mij. Bij mij schoten flarden van jaren 70 foto’s voorbij met mijn vader in “Wees wijs me de Waddenzee” badstof hotpants op een schelpenpad en mijn moeder die vals lachend mijn zus in de afwasteil probeerde te proppen. Ik was weer blij dat ik niet de oudste was en vroeg me af waar de parallel met Ibiza dan wel precies lag? Feest versus wadlopen, bronzen versus afzien in de nimmer aflatende regen, Leo & Marco, Syl & Raf versus sokken in open Teva’s dragende groen links stemmers. De parallel ging aanvankelijk volledig aan me voorbij, maar ook de zin om met een beter alternatief op de proppen te komen. . Totdat de dag voor de vakantie aanbrak. Toen ik daadwerkelijk een matje en een slaapzak uit de berging moest opdiepen en mijn regenjas van de vierde –klas-survivalkamp-ardennen over mijn capuchontrui aantrok begon de realiteit te dagen. In vertwijfeling belde ik vriendin F: “F, wij zitten toch niet in de bijstand? Wie gaat er nou in godsnaam als DINK, YUP of wat voor 20er dan ook vrijwillig een week kamperen op Terschelling?” De rest zat er al en het was heerlijk weer wist ze me te verzekeren. Ze zaten met ze allen bij een strandtent met “van die loungebanken net als bij de Republiek”. Lekker chillen op de Friese Antillen. Mijn wolkenkrabber backpack met mossig bedauwd matje deed me eerder denken aan de ontgroening dan een exotische zomervakantie. Maar goed. Daar ging ik.

Nadat ik met een uit de kluiten gewassen – bijna mondaine – speedboot – de overtocht had gemaakt, kwam ik aan op de kade van Terschelling. In de stromende regen. Er stond een degelijke Gazlle model je moeder voor me klaar. Onder de berg kittige truitjes wist ik gelukkig meteen mijn oude regenjas op te diepen. Als een sherpa uit de polder trapte ik met mijn bagagetoren op mijn rug tegen de wind in richting tenten. Vergeldingsacties tegen F en de rest te bedenken. Die hadden zich bedwelmd in camping cafe de Kooi met vele tripple malt bieren en bittergarnituur. Ik begreep die reactie en sloot me maar aan. Ik vroeg me wel af of dit nou gezonder was dan een week met bubbles en vitamientjes op Ibiza. Mijn slaapzak was van mossig bedauwd doorweekt geworden. Mijn regenjas heb ik de rest van de week niet meer uitgetrokken. Wouter Bos kon trots op ons zijn.. [wordt vervolgd]

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen