Doorgaan naar hoofdcontent

Werkontduiking - 'Druk, druk, druk'



Het is rustig in de zomermaanden. Die paar klanten die het slagveld, dat kredietcrisis heet, hebben overleefd, zijn op vakantie.
De bezuinigingsslag moet nog komen en de kranten staan bol van de overlevingstips in de kantoorjungle. Jezelf onmisbaar maken is een veelgehoorde tip. Dit doe je veelal door hard te werken. Maar ja, er valt nu eenmaal niet zoveel te doen. “Appearance is everything” is de mantra van vriendin F. En zo is het maar net. Onmisbaar lijken is bijna zo goed als het daadwerkelijk zijn. Maar hoe doen we dat? Hoe worden we de kantoorversie van Hyancinth en houden we de schone schijn op?.

Er overtuigend druk uitzien is makkelijker gezegd dan gedaan. Gelukkig hebben we Facebook, Hyves, Nu.nl/achterklap, Geenstijl, Asos, Ilovefashion, Hereisthecity en D-listed. Thank god voor de social networksites, blogs en online shoppingmogelijkheden. Genoeg om ons een hele dag bezig te houden.

Om het surfen er ook daadwerkelijk als werken uit te laten zien, is een serieuze werkblik essentieel. Sta even stil bij de vraag of Jan of Yolanthe nu de oorzaak is geweest van Palinggate. Dit zal wat gefrons met zich meebrengen en dat komt uiterst serieus over op je collega’s en nog belangrijker, je manager. Blijf voornamelijk naar je scherm staren, maar kijk ook af en toe eens bedenkelijk naar buiten.

Een drukbezette papierwerker is altijd wel een memo aan het schrijven of een belangrijke mail aan het versturen. Blijf dus hoorbaar tikken. Open een worddocument en type daar alvast de krabbels en berichtjes in die je wilt posten op Hyves, Facebook of Twitter.

Ook het veelvuldig klikken van de muis is een manier om de schijn op te houden. Gelukkig is dat niet al te lastig. De kledingstukken op Asos zijn beter te bestuderen als ze iets groter in je scherm staan (klikken dus).

Als laatste is de houding erg belangrijk. Schouders omhoog. Rug gekromd, iets naar voren buigen en tikken maar. Niet meer van een echte gestresste, muisarm besturende kantoorklerk te onderscheiden. Mission accomplished.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …