Advocaten besteden een groot gedeelte van hun potentieel billable dagdelen aan zelfmedelijden (zie Matig Advocatig I). Daarbij lijden ze niet in stilte maar betrekken ze vrienden en verre kennissen in hun klaagsessies. Die vrienden en kennissen mogen tijdens zo'n onderhoud afwisselend een warm en begripvol "jee" of jeetje" zeggen. Kritiek of, bah, oplossingen voor gestelde problemen worden niet gewaardeerd door de Togaklagers. Het is eenrichtingsverkeer weet je wel.
Wat is eigenlijk de oorzaak voor al dit gevoelde leed en onrecht? Waarom wordt juist deze groep zo getroffen door twijfel en depressies?
Het antwoord is ontluisterend. En menig vriend van advocaat is reeds bekend met het volgende inzicht, dat door de advocaat in kwestie zelf naar voren is gebracht.
Eigenlijk zou hij/zij helemaal geen advocaat moeten zijn, hij/zij is namelijk Creatief.
En creatieve mensen zijn geen advocaat, die hebben beroepen als fotograaf, journalist of sieradenontwerper.
Creatieve mensen werken bij de Elle en organiseren de Fashionweek.
Geen wonder dat de advocaat zo ongelukkig is! Hij heeft een groot talent, dat door iedereen over het hoofd is gezien en daardoor nooit tot wasdom is gekomen! Wat een afschuwelijke misstand. En schrijnend, de wereld is zich namelijk niet eens bewust van het genie dat aan haar verloren is gegaan.
De nieuwe Annie Leibovitz, Viktor en Rolf, Carice van Houten: in de kiem gesmoord!
Waarom denken advocaten, vrijwel zonder uitzondering, dat ze creatief zijn? Het is niet genoeg dat ze goed konden leren, een universitaire opleiding hebben afgerond, en een een bovengemiddeld salaris verdienen. Nee, ze hebben ook een hele andere kant, zijn stuk voor stuk heel bijzonder. Was advocaat X nu maar een beetje door zijn omgeving gestimuleerd om "iets" met die creatieve kant te gaan doen, zo redeneert hij hardop (jij zit nog steeds aan de andere kant van de lijn), dan was hij al lang doorgebroken als acteur in een moeilijk toneelstuk tegenover Gijs Scholten van Asschat.
Het antwoord is dat advocaten meestal aartlui zijn. Ze hebben een beroep gekozen waarin ze door een strenge schoolmeester (de partner) achterna worden gezeten en die ze straf geeft als ze hun huiswerk niet maken. De luie advocaat denkt dat "creatieveling" eigenlijk niet werkt, dat muziekstukken, modeshows en romans zonder inspanning door een magisch talent tot stand komen. Wat een droom, zo'n creatief luizenleven!
Deze advocaten raad ik het boek Outliers van Malcolm Gladwell aan, waaruit volgt dat zelfs buitengewone talenten pas genieen worden als ze gemiddeld 10.000 uur aan hun talent hebben gewerkt. Niet meer zeuren over een urennom van 1600 per jaar dus, Advocaat.
0 reacties:
Een reactie plaatsen