Doorgaan naar hoofdcontent

Time management III

Spelende vrouw, wat heb je nou geleerd? De consequentie van een maatschapsstructuur is dat geen partner wordt aangepakt op het ontbreken van management skills. De feodale verhoudingen brengen met zich mee dat het vaak niet helpt om nu te gaan emmeren over emails die jij niet hebt ontvangen. Of uit te leggen dat niemand de eindverantwoordelijkheid lijkt te willen nemen voor jouw juridisch proza tegenover De Cliƫnt. Dat begrijp Partner X allemaal wel, maar dat wil hij gewoonweg niet weten. Waarmee we zijn beland bij kritieke factor nummer 3: ook je partner blijft uiteindelijk dienstverlener. Zorg dat hij die verantwoordelijkheid niet stilzwijgend op jou afschuift en neem de basisbeginselen van goed timemanagement in acht.

De basisbeginselen van effectief timemanagement zijn (i) continue communicatie (“managing expectations”, zo noemt mijn consultant vriendin J. dat) en (ii) verantwoordelijkheden teruggeven. Hoe voorkom je nou dat jij de dupe wordt van diegenen die deze basisbeginselen niet onder de knie hebben, ofwel opzettelijke negeren?

Neem verder de volgende spelregels in acht:


1. Tegengas geven, doorvragen, tijd afbakenen (zie Timemanagement 1);

2. Conservatief begroten (zie Timemanagement I);


3. Zeg nooit een eindresultaat toe, maar maak je intenties kenbaar “Ik kijk er dan en dan naar”;

4. Leg de verantwoordelijkheid bij een ander: delegeer als een dolle (indien mogelijk) en benoem dat naar boven;

5. Check regelmatig met grote baas X of de volgorde in prioriteiten niet is veranderd. Gods wegen zijn ondoorgrondelijk, en die van je partner vaak ook;

6. Geef verantwoordelijkheden terug (Medewerker Y vraagt je eerst iets te doen, Partner X wil daarna een herziening in prioriteiten. Niet schamen, niet miemelen, niet uitleggen. Gewoon terug geven aan Y. Pas daarbij regel 1 t/m 5 toe.);

7. Let op! Dit betekent niet dat je halsstarrig werk moet gaan weigeren. Als stagiair ben je Altijd Flexibel. Niet bokken maar benoemen: "Ja ik kan het werk doen, Maar dan zijn dit en dit de consequenties." Of beter nog: "Y vroeg me eerst dat te doen dus kan JIJ aangeven (X) wat voorrang heeft (voor gevorderden)?";

8. Lever af voor de deadline; en tot slot

9. Timing is everything. Gek genoeg blijft een partner ook een mens. Vraag bijvoorbeeld nooit vrij voor het eerste kopje koffie. Haal desnoods dat kopje koffie even zelf. Wacht ook niet met vrij vragen tot het laatste moment. Wacht op een gunstig moment in de week ervoor en trek vooral iets leuks uit de kast.

Hoe het is afgelopen met X, Y en Z? Ik werd vanmiddag rond 12.30 door Partner X ontboden om Memo I te bespreken. Verrassend genoeg begon X nu pas met hardop delibereren en vrijelijk associƫren over de dogmatiek die aan mijn juridisch roman ten grondslag lag. Regelmatig pakte hij de wet er even bij om luid declamerend te verdoezelen dat hij zelf ook niet een, twee, drie wist hoe het dan wel op papier moest komen. De tijd tikte tergend door. Ik kreeg honger. Hij ook. Ik werd chagrijnig, hij ook. Op een goed moment probeerde Partner X zich er met wat vaag commentaar vanaf te maken (tijd winnen, slimme truuk).


Let nu goed op. 1. Speel de bal terug: “Het is me niet helemaal duidelijk, hoe JIJ precies wil dat ik dit in het memo en de bijlagen verwerk?”. 2. Leg de verantwoordelijkheid bij een ander neer “Dat zijn ingrijpende wijzigingen die JIJ daar voorstelt, die zal Dinges [red. de werkstudent] ook moeten verwerken in de bijagen”. Baken je tijd af: “Ik weet niet hoe lang Dinges hiermee bezig is, maar gezien de ingrijpende wijzigingen die JIJ voorstelt, denk ik dat we het memo niet voor volgende week kunnen uitsturen [red. kijk serieus]."

X vond het allang prima want die wilde zijn lunch. Die heb ik natuurlijk nog net wel even aangeboden mee te nemen. Met een glimlach. Groot geworden door klein te blijven.

Pfff, avond gered, weekend gered. Succes!


Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …