Doorgaan naar hoofdcontent

Bezuinigingsmaatregelen - Afschaffing hypotheekrente aftrek

De Zoza girls maken de denkbeeldige balans op. In dit deel van de serie vragen we ons af; die afschaffing van de hypotheekrente aftrek - What’s in it for me?- Of in dit geval -What’s left for me?-
Hoewel het een onderwerp is waar we liever niet over nadenken trekken de zozagirls toch de stoute schoenen. Lees en huiver.

Dat fijne bedrag, dat we iedere maand zo rond de 15e gestort krijgen op onze rekening. Dat bedrag, waardoor we nog net het einde van de maand redden, gaat ter ziele als deze maatregel wordt ingevoerd. Voor de gemiddelde single ZZA’er met huis in de Pijp of Jordaan is dat bedrag van levensbelang.
De hoogte van het bedrag dat je terugkrijgt is afha
nkelijk van de hoogte van je hypotheek en de hoogte van je loonbelasting. Wij gaan ervan uit dat jij je Prinsengrachtpaleisje voor 250,000 euro hebt gekocht en uiteraard volledig gefinancierd hebt door de bank (sparen?).
Je loon is 61.200 euro hadden we eerder al bedacht. Dat bet
ekent het volgende.

Nu krijg jij dus ieder jaar 5.892 euro terug van de belasting. De afschaffing van dit bedrag is een regelrechte ramp voor je sociale, werk en privé-leven! Hoe komen we nog de maand door?

Maar kleeft er ook een voordeel aan de afschaffing? Misschien wordt het gecombineerd met de afschaffing van de overdrachtsbelasting?
De overdrachtsbelasting is 6% over de waarde van je
huis. Voor een huis van 250,000 euro heb je dus 15,000 euro overdrachtsbelasting betaald. De rest was voor de notaris en de veel te dure makelaar (wat heeft hij uiteindelijk nou voor je gedaan?)
Als jij je huis verkoopt zal de koper van jouw huis geen overdrachtsbelasting hoeven te betalen. Dit betekent feitelijk dat jij de vraagprijs mooi 6% omhoog kan schroeven. Op de korte termijn betekent dit dat jij een winst maakt van 15,000 - (450 x 12) = 9,800 euro. Kaaaching!
Vervolgens ben jij natuurlijk slim genoeg om ervoor te zorgen dat men bij jou niet zo’n zelfde streek uithaalt. Je bespaart dan 6% op je tweede (duurdere) huis. Een win- win voor de gehaaide zozagirl.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …