ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 3 september 2009

Boze mannen

Elke ochtend, om 08:09 springt een Zoza-girl van haar hippe Pick Up town bike om de trein van kwart over te halen.
Low fat latte in een hand, het FD in de andere, ontwijkt ze slecht geklede ambtenaren en groezelige perronrokers om in peace op de trein te wachten.
Terwijl de deuren van de trein openslaan en ik (die ZoZagirl ben ik dus) de stroom mensen die uitstapt afwacht, ramt een dikke vijftiger met zijn koffertje de latte en het FD uit mijn handen. Vervolgens Hulk Hogan-ed deze ambtelijke pad me uit de weg en gaat met zijn middelbare billen op de enige vrije plek in de coupe zitten. De rest van de rit kauwt hij zelfgenoegzaam op zijn meegebrachte boterhammetjes. Je hoort hem denken: Jullie staan, EN IK ZIT Motherf*ckers!

Jonge vrouwen, die vindt de Boze Man pas echt irritant. Elke vrouwelijke twintiger die het waagt om in zijn gangpad te staan wordt gecockblockt en krijgt een enkeltje deurstang zitten buiten de coupe.

Waarom Boze Man zo boos is snap ik eigenlijk niet. Toen hij zo oud was als ik, kon ie voor een prikkie een huis kopen, wij niet.

En hij heeft lekker kunnen meerijden op de naoorlogse groeispurt van de Nederlandse economie. Wij mogen nu puin gaan ruimen.

Ik draag bij aan het pensioen van deze ontevreden vijftiger, terwijl niemand dat voor ons gaat doen.

Morgenochtend sta ik op het perron met een koffertje, klaar voor een potje WWE wrestling. Die stoel daar, die is van mij vriend!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen