Doorgaan naar hoofdcontent

Dutch and the City

In de week van 9/11 waren Wim en Max op citry trip naar NYC. Al moet je er dagelijks voor onder Prins Pils schuiven, er zijn slechtere kandidaten om op shopping spree mee te gaan. En de timing zat ook nog mee: het was fashion week in New York! Zo doe je inspiratie op voor de wintercollectie onder het mom van een stukje maatschappelijke betrokkenheid.Je zou bijna vergeten dat Wim en Max voor een ander baanbrekend evenement waren overgevlogen: Peter Stuyvesant´s aankomst in Nieuw Amsterdam. Wie? Wat? Waarom? Inderdaad, je zou het bijna vergeten. De Provincie Friesland had er een eigen kantine voor opgezet. Niet recessiewaardig! - Friesland loopt soms misschien wat achter, Doutzen uitgezonderd.- Toch was het leuk voor Wim en Max dat er wat fans bij deze uitwedstrijd waren meegereisd. Zelfs de Nederlandse media hield zich namelijk eerder bezig met Viktor en Rolf dan met Wim en Max.

Als het in de media niet over fashion ging, dan ging het wel over de val van de Lehman Brothers, nu een jaar geleden. De val van de Amerikaanse zakenbank luidde volgens velen de globalisering van de recessie op de Amerikaanse financiële markten in. Een jaar na dato moest daar de afgelopen week nog heel wat verwerkingsschrijverij aan worden gewijd. Peter Stuveysant´s komst ligt heel wat verder in het verleden. Zo´n 400 jaar om precies te zijn. Wellicht dat de New Yorkers, met uitzondering van een handjevol chauvinistische Nederlanders, dit heuglijke feit daarom ontging. Geef ze eens ongelijk, die zaten met zijn allen vooraan bij Herve Leger en DvF.

Toch deed Max met dat postbodepakje – wat ze overigens ook al aan had bij de opening van de Arnhemse mode biënnale- leuk mee.

De VEB presenteerde de pro´s, maar ook de con´s van het Nederlandse ondernemersklimaat. Heerlijk, lekker Hollands, nooit te hoog van de toren blazen. Ook daar luisterde overigens niemand naar, behalve de VEB leden per video conference, als we het FD mogen geloven (zie FD 2009-09-10, p. 15). I am from Holland, where the f*ck you from?

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Advocatuurlijke aanspreekvormen

Als beginnend stagiaire heb ik wel eens een uur gedaan over het opstellen van een emailtje. En dat was alleen nog maar de aanhef. Advocaten hebben namelijk een uitgebreid arsenaal aan begroetingen en het selectieproces van de Juiste Aanspreekvorm is er een om serieus te nemen. Al vroeg heb ik geleerd dat een verkeerd aangeheven bericht kwaad bloed kan zetten bij de ontvanger. En als beginnend stagiaire wil je geen kwaad bloed zetten. De Juiste Aanspreekvorm kiezen is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Het is afhankelijk van verschillende factoren, en altijd moeten alle omstandigheden van het geval worden meegewogen. De keuze is veruit het makkelijkste bij de bij jou onbekende advocaat van de wederpartij. Deze wordt vrijwel zonder uitzondering aangesproken met geachte confrère of geachte collega (of in voorkomend geval: confrater).De enige variabele factor is het geslacht: zorg dus wel dat je dat goed hebt! Klassieke beginnersfout, die voorkomen kan worden door even de profile pic v…