Doorgaan naar hoofdcontent

Sorry minister



Gisteren heb ik een hilarische parodie gezien op politiek Nederland getiteld “Sorry minister”. Voor iedereen die ofwel een tijdje op een ministerie heeft gewerkt of, zoals ik, als adviseur met de vierde macht te maken heeft gehad, is het een feest van herkenning.

Minister Karel Bijl moet het opnemen tegen zijn team van drie ambtenaren. Secretaris Generaal Helen, passief agressief en volledig achter de ellebogen. Meer frigide dan een vriezer en zo stijf als heur knot. ZoZa girls, Helen verzorgt een gratis basiscursus “Werk weigeren – zo doe je dat”, gecombineerd met de module “Omhoog delegeren”. Helen is het archetype van de ‘liever lui dan moe’ ambtenaar.

Helen heeft een monsterverbond gesloten met privé secretaris Maarten en diens assistent, de schoenengooier Mohammed. De VPRO zet weer heerlijk politiek incorrecte typetjes neer. De ietwat naïeve Minister wordt continu opgezadeld met een veelvoud zwarte tassen werk – een parodie op “de Tas” die ieder minister wekelijks mee krijgt. Ondertussen lacht het driespan hem consequent uit tijdens televisieoptredens vanuit de veiligheid van de huiskamer.

In tijden waarin de burger weer hoopvol omhoog blikt naar Den Haag om de economie uit het slop te trekken, is een stukje relativering erg ontnuchterend. Heel Hollands. Bovendien krijg je tussen de regels een paar nuttige survivaltips voor de kantoortuin mee.

Het werd helemaal herkenbaar in het reclameblok. Onze enige echte Olivier van Oliver’s – de lunchhit op de ZuidAs- blijkt nu ook de hoofrol te spelen in de reclame voor de Staatsloterij. ZoZuidAs. Kijken volgende week maandag!
Xoxo

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …