Doorgaan naar hoofdcontent

Daten voor dummies

ZoZagirls kunnen de jaarlijkse begroting van een multinational in een spreadsheetje uiteenzetten, in een weekend een bank overnemen, en twee closings simultaan draaien.
Dit alles in een beeldig harembroekje en Louboutins, waarmee ze diezelfde avond naar een Bikramklasje huppelen om in 40C olympische prestaties te leveren.

Kortom, ZoZagirls kunnen veel. Maar wanneer het om daten gaat zitten we opeens weer in groep 8, en is het meer Sesamstraat dan Wallstreet. Je staat op de Vrij borrel een Campari cocktail weg te tikken en je shiny zelf te wezen. Enter leuke vent. Knap, geen spekzolen, leuke baan (liefst combi van creatief en succesvol). Hij heeft zelfspot en lacht om jouw grapjes. Dit gaat ergens heen. Aan het einde van de avond wordt er gezoend, ook dat gaat niet verkeerd. Dus worden er nummers uitgewisseld, en begint er voor de ZoZagirl een akelig onzekere periode die daten wordt genoemd.


Daten is een naam voor bijeenkomsten tussen jongens en meisjes, waarbij de ene partij (meestal de jongen) al van meet af aan weet dat dit em niet gaat worden, en waarbij het meisje tussen de dates door blaadjes van een madelief plukt en het mantra herhaalt "hij is wel op me, hij is niet op me". Zo kinderachtig, en wat een zelfbedrog. Als je na vier keer eten bij Brix nog als een puber naast je telefoon moet wachten, is ie waarschijnlijk niet op je!

De ZoZagirls zijn door schade en schande wijs geworden. We durven dus te stellen dat er geen enkele echte relatie is begonnen met belstress, ellenlange conference calls met vriendinnen over 35 mogelijke interpretaties van de sms "Het was gezellig! tot snel."

We horen echter graag succesverhalen. Bewijs dat er twee voormalig daters nu samen op de bank lachend herinneringen ophalen aan die goede oude tijd "hahaha, weet je nog, die avond, toen je me niet belde, en ik pas na drie weken een sms met de hartelijke groeten kreeg?"

We horen het graag.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …