Doorgaan naar hoofdcontent

Haardos

Zijn haar is niet alleen onderwerp van fascinatie voor de Nederlanders. Ook de Britten kijken verwonderlijk naar zijn haardos De Guardian vroeg zich in het begin van dit jaar af "how many copies of Mein Kampf he can store under there.?" Verder schrijft de Guardian: "It is a rare day that one is gifted with a chance to describe a man's hair as racist but, truly, there is no other word for this "Toni & Guy meets Himmler" look.

Ja, Geert Wilders’ pogingen om de UK in te komen zijn niet ongemerkt voorbij gegaan. Wij hadden gehoopt dat het bij de haardos zou blijven. We hadden gehoopt dat het feit dat dit rare mannetje de UK probeert in te komen, niet zoveel indruk op de Britten zou maken. Ze hebben namelijk genoeg zaken om zich druk om te maken. RBS, Brown en Peter Andre.
Met verbazing las ik dan ook onderstaand berichtje via een vriendin uit Londen op mijn facebook account.

STOP GEERT WILDERS FROM COMING TO OUR COUNTRY... STAY IN THE LOW LANDS YOU FUCKING LOW LIFE......... freedom of speech???

Shit, dat is nu het beeld wat onze overburen van ons hebben. Wat moet die man daar toch. Wat staan we toch ontzettend voor schut met deze idioot die nu nog een klein, maar straks een groot gedeelte van onze samenleving vertegenwoordigd.
Moeten we ons straks, net als de amerikanen, op elk buitenlands reisje of congres gaan verdedigen voor het feit dat we uit Nederland komen?

Maar misschien kunnen we het op een intellectueel niveau wel verdedigen? Wat is zijn oplossing om ons schapen door deze ellende te loodsen (DSB, crisis, maatschappelijke onrust)? Geef 400 euro aan alle volwassenen in Nederland om zo de kooplust omhoog te krijgen. Bovendien heffen we gewoon belasting op de hoofddoeken. Top Geert! Verdomd goed plan. Met jou komen we de winter wel door en zeker dat congres in London volgende week.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …