ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







maandag 26 oktober 2009

Junk bonds

2009 is een goed jaar voor de junk, vertelde het FD me afgelopen donderdag. Junk bonds zijn schuldpapieren van bedrijven waarbij er een kleine kans is op ‘return on investment’. Denk aan een groepje trailer park Amerikanen dat per ongeluk een hypotheek van EUR 2,000 per maand is aangesmeerd. Als jij als belegger een stukje van het risico voor die groep van de bank overneemt, is het zeer de vraag of je dat geïnvesteerde geld ooit terug krijgt. Voor het geval dat, wordt je wel een hoog rendement beloofd.

Investeren in high yield bonds, betekent in beginsel vaak verlies. Aan de andere kant, als al je kansen laag worden ingeschat, kan het alleen maar meevallen. Een beetje zoals vannacht om vijf uur op de dansvloer.

Na vijven kom je in beginsel geen normaal persoon tegen op de danslvoer. Junks, fervent casanova’s en desperate dertigers vormen het afvoerputje van de uitgaansavond. Jongens na vijven op de dansvloer zijn net zulke gedoodverfde losers als junk bonds. Dat kan geen alcoholzweem of duisternis verhullen. Als een groep hongerige hyena’s romen ze met grote ogen het uitdunnende gezelschap af.

Naarmate sluitingstijd nadert worden dat soort toenaderingspogingen steeds opzichter. Je wordt omsingeld, een drankje kan er niet meer af en schuren blijkt niet voorbehouden te zijn aan Antilliaanse tieners.

Toch is er af en toe ruimte voor rendement.

Zondagochtend was ik tegen half 6 neergezegen op een podiumblok in Paradiso. De beveiliging dreef de kudde al bijeen. Vriendin A ging met haar Italiaanse temperament en modieuze kaplaarzen onvermoeibaar door met puberaal dansen-in-groepsformatie-rond-tas-op-de-grond. Ik had bijkans de taxi gebeld of ze stond ineens de amandelen te verkennen van werkelijk de Last Man Standing. En zowaar, het bleek een prima exemplaar. Hij is architect en donderdag gaan ze wat drinken. Tussen het onkruid groeien soms de moeiste bloemen zou ik schrijven als dit de Libelle was. Spelende vrouw, wat heb ik nu geleerd? Zonder risico geen rendement. Crisis of niet, altijd blijven investeren. Gelukkig werd de klok een uur terug gezet.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen