Doorgaan naar hoofdcontent

Ontslag

Partners lijden zo vaak aan megalomane zelfoverschatting dat het intellect van hun medewerkers consequent wordt onderschat. Deze week bereikte een nasty staaltje ZuidAs achterklap de inbox van de ZoZa girls . Wat had de Partner in kwestie gedaan? Onhandige mailtjes laten slingeren in zijn mailbox. Partner P dacht zijn medewerkster sluipenderwijs te kunnen ontslaan.

Medwerkster M werd geacht op emails in een subfolder van Partner P te reageren. Maar nee P, een eerste jaars medewerkster is doorgaans nog niet dement en ook niet meer geheel bleu. M is weliswaar geen professor, maar wel academisch geschoold. Als M dus een email leest aan De Ander met de vraag “Ben je nog bij Fs”, weet ze dat het over een concurrente bij een ander kantoor gaat. Als ze vervolgens de vraag leest of De Ander diezelfde dag nog in the City arriveert, weet M dat jullie niet gaan babbelen over zaken. Dat hadden jullie dan wel bij “Fs” gedaan. Het zal een stukje beroepsdeformatie zijn, maar op het moment dat een 60 jarige prof met een 30 jarige medewerker in zijn vrije tijd wil gaan lunchen, zijn er volgens mij maar twee dingen mogelijk aan de hand. Of eigenlijk maar één: een relatie, al dan niet werk gerelateerd.

Als je ontdekt dat je vriendje vreemd gaat, wat doe je dan? Er zijn twee scholen. Je confronteert hem, of je zoekt het zelf tot op de bodem uit, om hem daarna op slinkse wijze een hak te zette. 1 is volwassen, 2 is professioneel. Groot geworden door klein te blijven is de overlevingsmantra op de ZuidAs.

M, leg evenveel achterbaksheid als Partner P aan de dag en pas de volgende strategie toe: bel je concurrente, of beter nog, een van haar naaste collega´s die je nog kent uit je opleidingsgroep of advolympics. Begin tegen deze conculega een uitgebreide klaagzang over de tegenvallende secundaire voorwaarden en toekomstperspectieven bij jou op kantoor. Verhalen over bamboematten onder je bureau, ingehouden bonus en wekelijks terugkerende all nighters moeten de klus wel klaren.

Ondertussen wil je zelf ook niet blijven hangen in een relatie die niet werkt: it takes two to tango. Maar dat prinsengrachtpaleis is ook niet gratis. Dus ga jij lekker op zoek naar een baan die je wel wat lijkt. Ondertussen wacht je tot P De Ander heeft afgewinpeld om zelf ontslag te nemen. Slinks? Ja. Doortrapt? Misschien. Maar Albert Einstein zei het al: E=MC2 ofwel actie= - reactie. M, dit is wetenschappelijk verantwoord: een slimme meid is op haar toekomst voorbereid.

Succes!

xoxo

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …