ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 7 oktober 2009

Pinpassenleed

De bij een bank werkend mens heeft veel te verduren. Twee jaar geleden kreeg je op verjaardagen buiten de Zuidas klachten over de gebrekkige pinpassen. Ze doen het niet goed bij de NS kaartenautomaat, bij het minste of geringste worden ze ingeslikt en bij overmaat van ramp moet je ook nog betalen voor de vervanging ervan. Pinpassenleed alom en iedereen kan er over meepraten. Meestal eindigden de gesprekken nog in een goedmoedig gelach. Met de crisis werden de onderwerpen serieuzer en de sfeer grimmiger. De aandelenportefeuille was met 50% geslonken, iedereen heeft vrienden van vrienden die werkloos zijn geworden en iedereen kent ook een ondernemer die failliet is gegaan.
Afgelopen weekend was ik wederom in het zuiden van het land op een verjaardag en tot mijn verbazing was het redelijk stil rondom de bancair getinte onderwerpen.
Geen Neelie, Dirk, Gerrit, Nout of Pieter.
Het is mensen te ingewikkeld geworden, het overzicht is verloren gegaan en er kan niet zonder meer een kant worden gekozen.
Pieter die theatraal en rebels de klanten van DSB oproept om hun geld weg te halen. “Goed zo! Ze verdienen het om failliet te gaan”. Of toch niet? Gewone mensen die ook hun geld kwijt raken, mensen die hun baan verliezen en AZ zonder de vertrouwde shirtjes. Neelie die het goed voor heeft met de consument, dus moet HBU verkocht worden, of toch niet? Nog een buitenlandse bank die in Nederland voet aan de grond krijgt en ook hier weer mensen die hun baan verliezen.
De verjaardag loopt op zijn eind en er verschijnt toch nog een onderwerp dat mijn werk aangaat. De chipknip. Mijn tante heeft 150 euro op haar chipknip staan, maar de chipknip doet het niet meer. Om het te regelen moet ze naar een bankkantoor, maar haar kantoor is net gesloten. Nu snijdt ze een onderwerp aan waar iedereen over mee kan praten. Al het gezeur teruggebracht tot de chipknip. Lekker overzichtelijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen