Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit november, 2009 weergeven

Inspiratie

Ik heb net 175 g roomboter amandelspeculaasjes gegeten. Alsof het het minder erg maakt om dit hier zo op te schrijven. Dat is ongeveer 800 Kcal ofwel 3500 Kj ofwel 45% van de dagelijks aanbevolen hoeveelheid. Op zoek naar inspiratie.

Met een mengeling van afgunst en bewondering lees ik hoe nrc next columniste Aaf haar inspiratie overdag struinend in de Hema vindt en die voor collega Saskia de Coster op klaarlichte dag uit de lucht komt vallen terwijl ze de uitreiking van de Nederlandse literatuurprijs bijwoont. Ik zou ook graag professioneel werkloos zijn en de hele dag rondhangen in het café om daar de inspiratie voor een kinderboek te vinden in een cappuccino, zoals Prinses Laurentien.
Ik zit niet in een café, maar in een kantoortoren. Ik ben geen journalist maar advocaat.
Ik tuur in mijn senseo koffie. Op mijn scherm een Deskundige Juridische Opinie. Probeert u maar eens een stukje inspiratie te wringen uit een stuk droger dan een plakje 20+ kaas. Deskundige Juridische Opinie. De naa…

The Hills

Ohmygod. WTF! Ik zit met een kantoorvriendinnetje bij een lunchtent in Zuid, een beetje de salade op mijn bord van links naar rechts te schuiven. Terwijl ik me tegoed doe aan de carb-loze fiësta op mijn bord bespreken vriendinnetje en ik de laatste kantoorgossip.
Tot mijn blik gevangen wordt door de kantoorequivalent van Spencer Pratt, de Antichrist uit The Hills, die wat wegheeft van een kruising tussen Sadam Hussein en een blonde Hobbit.
“Hello ladiesss!” lispelt de senior advocaat aka de Spencer van mijn sectie terwijl hij naar ons tafeltje komt glibberen. “Lekker aan het lunchen? Gezellig over vrouwendingetjes praten? Ha ha.”

Een huivering trekt over onze rug.

“Iedereen zoekt jou, weet je dat wel? Ik dacht, ik zeg het maar even tegen je. Had Partner X net nog aan mijn bureau, die wilde per se weten waar je was. Ik heb hem maar gezegd dat je waarschijnlijk een lunchafspraakje had met je vriendinnetje hier. Ik zou je BB maar even checken. Ha ha. Nou veel plezier hè?” Kantoor-Spencer bl…

Sinterklaas geeft ballen de zak

Je kent ze wel; die mannen van vijftig die je nog steeds op ieder moment van de dag naar hun jaarlied kan vragen. Die nog steeds prat gaan op het feit dat ze in 1981 in clubje 1 zaten. En die de afgelopen 30 jaar geen enkel lustrumfeestje hebben gemist.
Deze mannen zie je veel op de Zuidas. Te veel als je het mij vraagt.
Dit verschijnsel heeft de Zozagirls aan het denken gezet; Wanneer ben je te oud om te geloven in het instituut dat Het Corps heet?.

Je hele studentenperiode geloof je heilig dat jij bij de gaafste studentenvereniging van Nederland zit. Okay, je zit misschien niet aan tafel 1, maar toch, jouw club is een goede tweede. Je hebt in de senaat gezeten en je huis was tof. Al je vrienden zijn lid en de rest zijn knorren.
Maar net als bij het geloof in Sinterklaas begint er op een gegeven moment toch iets te dagen. Zo rond je zevende beginnen jij en je vriendjes openlijk te twijfelen aan de echtheid van Sinterklaas. Voor de zekerheid echter, ben je toch maar extra lief in de wint…

Kerstgedachte

Het is winter. En iedereen hier op de Zuidas heeft het door. We verlaten ons huis in het donker en komen in het donker weer thuis.
En net zoals in de rest van Nederland staat de winter hier op de Zuidas in het teken van de Mexicaanse griep, winterdepressies en kerstborrels.
Vooral die kerstborrel houdt ons bezig. Die hebben we immers vorig jaar moeten missen. Iedereen herinnert zich de extravagante borrels in Krasnapolsky en de Beurs van Berlage een aantal jaar geleden. Vorig jaar kwam hier abrupt een einde aan. Geen budget. Dit hele jaar hebben we het moeten doen zonder de kerstborrelroddels. Geen smakelijke verhalen over manager A achter de kerstboom met secretaresse B. Of vrijgezelle collega C met getrouwde collega D in het steegje buiten.
Dit jaar hebben we nog niets gehoord van het management. We vrezen het ergste. Om te vermijden dat we de maanden januari en februari door moeten komen zonder mooie verhalen, hebben een aantal collega’s besloten zelf een borrel te organiseren. Gis…

Temporarily unavailable

Afgelopen weekend werd mijn Mac getroffen door een ongelukkig noodlot. Toen ik op zondagavond nog even wilde inloggen om Iets Belangrijks af te maken, kreeg ik van mijn internetprovider een verontrustende mededeling op mijn scherm te zien: This service is temporarily unavailable. Please try again later.

Als taalneuroot kon ik deze contradictio in terminis wel waarderen, als consument wat minder. Een service ontleent haar bestaansrecht aan het beschikbaar zijn van die desbetreffende dienst op het moment dat ik – de consument - er gebruik van wil maken. Anytime, anywhere. Een korte blik op de algemene voorwaarden van mijn provider leert dat die zich inspant om haar diensten zonder storing te leveren. Behalve dus bij overmacht. Onder overmacht verstaat de betreffende ISP overigens ook uitval van het netwerk. De gelikte ZA-er die dat heeft bedacht mag zich melden.

Als dienstverlener is het levensmotto 24/7/365. Zo ook van een dienstverlener op de ZA. Een sprekend voorbeeld hiervan ondervond…

Nooit te oud om te leren - I'm in Miami bitch!

Toen ik net begon met werken werd ik uitgenodigd voor de verjaardag van een collega. De beste man werd 30. Dat vond ik toen onvoorstelbaar oud en bij de gedachte aan rondhopsende benevelde dertigers, sloeg ik de uitnodiging indertijd beleefd af.
Inmiddels ben ik bijna 28. Stilte. Ik zie u fronsen. Of u denkt: “Ah gut wat sneu.” Of: “Dat valt toch best mee?” Ik troost mezelf met de gedachte dat ik nog niet op de mediaan van de nationale bevolking zit en u daarom vast het laatste denkt. De wens is de moeder van de gedachte.
Om mij heen zie ik andere Meisjes van 30 druk worstelen met de angst om ouder te worden. Wij veranderen van baan en kopen en masse zelfhulpboeken waarin open deuren als “de kracht van het nu” in telkens anders verpakte weeë bewoordingen worden herhaald. Dertigers proberen door bewust te leven weer onbewust in het leven te staan. Dat kan niet. Een jongere denkt er immers juist niet bewust over na of het handig is om het aanbreken van de dag consequent uit te stellen t…

Huis te koop

Na de aankoop van een nieuw paar schoenen heb ik de neurotische gewoonte alsnog de rest van de winkelstraat af te werken. Enkel ter bevestiging dat ik De Beste Keuze heb gemaakt. In de wereld heb je optimizers en minimalizers; helaas behoor ik tot de eerste categorie. Dit volstrekt onhebbelijke en overigens ook nutteloze gedrag kan het begeleidend winkel gezelschap tot schuimwolkjes van woede brengen.Ik voorzie grote problemen voor de toekomst, mocht ik mijn neuroses voortzetten in gezinsverband.. Gelukkig heb ik nu een meer individuele vorm van zelfkastijding ontdekt: de rubriek “Huis te Koop” op de laatste pagina van FD Weekend. Sinds kort scoop ik iedere vrijdag de FD van de leestafel op onze sectie. Om vervolgens koortsachtig door te bladeren naar de laatste pagina en onder begeleiding van kleine kreetjes de schade te taxeren.Voor de crisis kon ik dan steeds tevreden terugblikken op mijn investering in een van de meest waardevaste beleggingen van ons land: de hoofdstedelijke grach…

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!