ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







maandag 2 november 2009

Huis te koop

Na de aankoop van een nieuw paar schoenen heb ik de neurotische gewoonte alsnog de rest van de winkelstraat af te werken. Enkel ter bevestiging dat ik De Beste Keuze heb gemaakt. In de wereld heb je optimizers en minimalizers; helaas behoor ik tot de eerste categorie. Dit volstrekt onhebbelijke en overigens ook nutteloze gedrag kan het begeleidend winkel gezelschap tot schuimwolkjes van woede brengen.  Ik voorzie grote problemen voor de toekomst, mocht ik mijn neuroses voortzetten in gezinsverband.

Gelukkig heb ik nu een meer individuele vorm van zelfkastijding ontdekt: de rubriek “Huis te Koop” op de laatste pagina van FD Weekend.  Sinds kort scoop ik iedere vrijdag de FD van de leestafel op onze sectie.  Om vervolgens koortsachtig door te bladeren naar de laatste pagina en onder begeleiding van kleine kreetjes de schade te taxeren.

Voor de crisis kon ik dan steeds tevreden terugblikken op mijn investering in een van de meest waardevaste beleggingen van ons land: de hoofdstedelijke grachtengordel.

Met de komst van de crisis is deze verkapte makelaarsadvertentie een steeds dieper pokende doorn in mijn oog. Afgelopen weekend las ik er een alarmerend bericht: “Huis te koop in het tuindorp van Stork”. Dat is journalistiek voor “Boerderij te koop onder de rook van Hengelo.” Het betrof een villa, met zeven slaapkamers, een zwemvijver en een enorme tuin. Kosten? Nog geen vijf ton. Nu moet u weten, de kosten voor mijn uit de hand gelopen bezemkast zonder buiten of uitzicht op de gracht bedroegen indertijd nog gewoon drie ton.  Dat vond iedereen toen heel normaal, atlhans, zo hield ik mijzelf voor. Alsof ik mijn vriend probeerde uit te leggen dat ik die Louboutins nodig had voor mijn werk.

Enfin, Louboutins blijven Louboutins en in mijn immer charmante pijpenla heb ik het best naar mijn zin. Toch keert die welbekende onrust steeds vaker terug naarmate ik wekelijks lees hoe de klusjesman, fietsenmaker of kunstenaar enthousiast vertelt over zijn vrijstaande villa langs de A28. Gelukkig heb ik nog geen rijbewijs, anders had ik heel wat kilometers moeten maken deze dagen..

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen