ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







maandag 30 november 2009

Inspiratie

Ik heb net 175 g roomboter amandelspeculaasjes gegeten. Alsof het het minder erg maakt om dit hier zo op te schrijven. Dat is ongeveer 800 Kcal ofwel 3500 Kj ofwel 45% van de dagelijks aanbevolen hoeveelheid. Op zoek naar inspiratie.

Met een mengeling van afgunst en bewondering lees ik hoe nrc next columniste Aaf haar inspiratie overdag struinend in de Hema vindt en die voor collega Saskia de Coster op klaarlichte dag uit de lucht komt vallen terwijl ze de uitreiking van de Nederlandse literatuurprijs bijwoont. Ik zou ook graag professioneel werkloos zijn en de hele dag rondhangen in het café om daar de inspiratie voor een kinderboek te vinden in een cappuccino, zoals Prinses Laurentien.

Ik zit niet in een café, maar in een kantoortoren. Ik ben geen journalist maar advocaat.

Ik tuur in mijn senseo koffie. Op mijn scherm een Deskundige Juridische Opinie. Probeert u maar eens een stukje inspiratie te wringen uit een stuk droger dan een plakje 20+ kaas. Deskundige Juridische Opinie. De naam alleen al doet je grijpen naar een familieverpakking speculaas. Nog een koekje dan maar.

Het werk van een advocaat en journalist ontloopt elkaar niet zo gek veel: je schrijft wat woorden voor wat geld. Waar een journalist wordt begrensd door de marges van zijn papier is de advocaat beperkt in stijl en onderwerp. Een juridisch stuk is idealiter zo droog dat je er stilistisch afgeschilferd uit komt. Weg hyperbolen, metaforen en bijvoeglijk naamwoorden. Een papieren zee aan mathematische analyses en feitelijke bekvechterij. Geen verlossende horizon van 330 woorden in zicht. Misschien ook nog een glas rode wijn.

De enige reden waarom je als advocaat wel goed verdient is dat je over onderwerpen moet schrijven waar echt helemaal niemand zich voor interesseert. De advocaten zijn de vuilnismannen van het schrijversgilde. Eventjes op Facebook. Ik wist niet dat de vrouw van de buurman van het neefje van mijn laatste scharrel op dezelfde school heeft gezeten als de studiegenoot van mijn oud-klasgenoot! Nog een koekje dan maar.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen