Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit december, 2009 weergeven

Captain Kirk

Crap. Gegokt en verloren. Ik gokte op een relaxt weekje kantoorchillastics tussen Kerst en Oud en Nieuw. Heerlijke dagen die om half elf ‘s ochtends beginnen, met een lunch buiten de deur van 11:00 tot 15:00. Vervolgens drie mails versturen, waarin je de wereld cc-t, om iedereen eraan te herinneren dat jij als enige op kantoor bent. Als de eenzame soldaat die uit de rokende loopgraven herrijst. Je medesoldaten hebben het front verlaten. ADe lafaards. Die zitten thuis in de after-Kerst zich gezellig vol te stoppen met af en toe een blik op de BB. En dan zien ze die drie mails van jou over zaken die ze allang vergeten zijn. Zodat alles wat je mailt enorm intelligent en on the ball lijkt. Werken tussen kerst en oud en nieuw betekent meestal minimale inspanning, maximale erkenning, en een onaangetast vakantiedagensaldo.
Meestal, want toprendement zonder het nemen van een beetje risico kan niet, weet iedere knurft.

Met het niet opnemen van vakantiedagen tussen kerst en oud en nieuw neem ik…

Waarom Oud en Nieuw altijd tegenvalt

Het eerste mailtje met als subject ‘O&N’ verschijnt ieder jaar steeds iets vroeger in mijn inbox. Op de verzendlijst staan 14 vriendinnen. De grote vraag’ Wat gaan we doen met Oud en Nieuw’ is reden tot ellenlange mailwisselingen, die tot eind december voortduren.
De reacties volgen al snel en variëren van ‘Ik wil in ieder geval niet meer naar zo’n stom huisfeest’ tot ‘Ik blijf dit jaar thuis met een goed boek’ en ‘Ik bemoei er niet mee, vechten jullie het maar uit, ik sluit wel aan.”
Het grootste gedeelte van mijn vriendinnen heeft echter wel een mening. De één wil naar een veel te duur Amsterdams feest en de ander weet nog wel een leuk huisfeest.
Alle mails eindigen met een ‘sense of urgency’ . Ieder voorgesteld feest is in November volgens de mails al bijna uitverkocht en ook voor de huisfeesten moet je tegenwoordig één van de schaarse kaartjes kopen.
Naast de mailwisseling wordt er onderling gebeld en samengespannen, wat de hysterie tot grote hoogte opvoert.
Bijna iedereen heeft we…

Zelfreflectie

De sneeuw vertraagt je tred. Op Uggs in plaats van pumps schuifel je gehuld in dekbed door de straten. De takken gebogen onder hun dikke vacht, rijp dampt onder je capuchon vandaan. Het heeft iets surrealistisch. Afgezonderd in een donzen cocon met grote capuchon is een ieder met zichzelf onderweg. Noodgedwongen sta je eens wat vaker stil. En je weet “It’ s that time of year again”. Oud & Nieuw. Stilstaan, terugkijken, verder gaan.

Het surrealistische landschap past bij de tijd van het jaar. De tijd van lijstjes en jaaroverzichten, de tijd van zelfreflectie en goede voornemens.

Stilstaan is zo niet ZuidAs. ZuidAs is met name vooruit, liefst volle vaart vooruit met drieletterige emails, een hoge urennorm of omzettarget en zondagen op kantoor. Tegen elkaar opboksen en naar buiten laten blijken hoe druk en belangrijk je bent.

Naar binnen kijken past eigenlijk niet bij de ZuidAs. Het gros van de ZuidAs werkt om van buiten de bevestiging krijgen die van binnen ontbreekt.

Werkbijen op de Zu…

Dubbele Agenda’s

In elke relatie komt het weleens voor dat je je plannen moet wijzigen, omdat de agenda’s niet parallel lopen. De één wilt dit, maar de ander heeft al wat gepland. No big deal. Het is een kwestie van geven en nemen, dus om de lieve vrede te bewaren pas jij af en toe jouw plannen aan.

Tot mijn ongenoegen heb ik echter al drie keer achter elkaar een afspraakje moeten afzeggen, omdat de agenda’s niet bleken te matchen. En ik voorzie meer offers van mijn kant in de nabije toekomst. Vanaf nu houd ik dus een dubbele agenda bij: die van mij en van mijn partner. Voor zover dat niet al duidelijk was, met partner bedoel ik mijn werkgever. Die heeft namelijk de vervelende gewoonte om mijn agenda te domineren, zonder deze ooit te raadplegen. En dat leidt weleens tot conflicten. Mijn plannen voor een dinnerparty bruut verstoord door een conference call, waarop ik pas 's middags word geattendeerd door het achteloze “kun je het concept nog even aanpassen en uitsturen voor de call vanavond ?” De h…

Sneeuw op de Zuidas

De banken en kantoren zijn bedekt met een wit dekentje. Eén nachtje sneeuw en het financiële centrum van Nederland is veranderd in het decor van Oliver Twist. De Roemenen voor station Zuid WTC spelen de hysterische extended version van Jingle Bells. Ik smijt mijn fiets in het rek en schuifel als een bejaarde richting kantoor.



Daar komt de enge partner van mijn sectie aangewaggeld in een gewatteerd jack met een frivool rood mutsje. Met zijn dikke buik en rode drankneus heeft hij iets weg van een olijke Kerstman. Alsof ie elk moment een bel uit zijn aktetas kan trekken en uitbarsten in een “Ho ho ho!”. Je zou kunnen zeggen dat ie er, ja hij heeft bijna iets, aardigs over zich. Het is een griezelig plaatje en ik loop snel weer door.



Santa-partner is zonder kleerscheuren gepasseerd. Nu het groepje mannelijke medewerkers nog. Ze staan op 5 meter afstand, schuin voor de ingang. Ze zijn ze nou sneeuwballen aan het gooien? Deze mannen van rond de dertig jaar, richting middle age, die elkaar inp…

Professioneel afwijzen

Op de Zuidas werken veel mannen en relatief weinig vrouwen. En net als op een zaterdagnacht wanneer er nog slechts één vriendinnengroepje op de dansvloer staat en daaromheen een veelvoud aan mannen circuleert, schept dit een zekere dynamiek.

Zo zat ik afgelopen maandag met mijn manager in een meeting met een afgevaardigde (type Zuidas)van een belangrijke klant. Aangezien dit niet vaak voorkomt, had ik mijn meest professionele houding, kapsel en outfit uit de kast getrokken. . Mijn manager voerde het woord en de tegenpartij beantwoorde alle vragen terwijl hij niet mijn manager, maar mij strak bleef aankijken. Zowel ik als mijn manager schuifelden zenuwachtig met onze stoel om deze toch wel vreemde vertoning.

Bij terugkomst op kantoor zat er direct een zakelijke mail van de afgevaardigde (type onbeschofte Zuidasser) in mijn inbox. Ik beantwoord de vraag zakelijk en professioneel. Een minuut later zoeft een andere vraag mijn mailbox in. De klant is koning, dus ook deze wordt netjes beantwo…

Bibi van der Velden@Bijenkorf

De creaties van Bibi van der Velden - die het midden houden tussen ketting en kunst - zij nu ook beschikbaar voor het gewone volk. Eerder dit jaar opende Bibi nog de Dutch Fashion Week en nu presenteert zij haar eigen pret a porter lijn bij de Bijenkorf. Lees verder voor het officiele persbericht: "After the bespoke line 'Wearable Works of Art line', there followed the 'Fine Jewellery line', which consists of the most precious materials such as white gold, patina and diamonds. Then there came the Mammoth line, made of 40 000 year old mammoth tooth. The newest line of Bibi van der Veldens is the pret-a-porter line. This accessible line consists of sterling silver, semi precious stones and pearls. This also consists of the sign language collection where small silver hands portray the letters of the alphabet. Part of these earnings will go to the charity "Deaf institute" . The pret-a-porter line is available in the department store 'De Bijenkorf' in…

Kerstpakket

Het is de rustigste decembermaand sinds de industriële revolutie. De Zuidas captains bevechten elkaar als een stel magere straathonden om elke kruimel in de vorm van een schaarse deal. Terwijl de messen op hoog niveau geslepen worden, hebben de advocaatjes en bankers op de werkvloer tijd om zich druk te maken over belangrijke zaken. Onderwerp du jour is het kerstpakket. Wat ooit werd geïntroduceerd als goodwill van de baas, die met kerst over zijn hart streek en zijn trouwe werkvolk een extraatje toestopte, wordt het kerstpakket nu met argwaan en zelfs agressie tegemoet gezien.

Bovenaan de lijst van meest gehate kerstpakket, staat het traditionele “voedselpakket”, de mand gevuld met producten uit 1950 zoals gekookte ham en vlierbessenjam, welke een lot van ongeopende beschimmeling tegemoet gaan in de voorraadkasten van Amsterdam Zuid. Thanks, but no thanks, denken de verwende Zuidassers dan.
Waar je de heren en dames advocaat ook goed kwaad mee krijgt is de optie om je kerstpakket te sc…

Oud en Nieuw

In de wereld van ruzies en overnames bestaat er geen ergere maand dan de maand December. De maand December is als het perron naar een trein die op het punt staat te vertrekken. Toen je je huis verliet begreep je al dat de planning ambitieus was, maar pas bij de eerste trede op het perron begin je te rennen. Had je thuis rennend je boterham opgegeten, je tanden gepoetst, sprintend met jas in de hand je richting station begeven, dan had je die trein waarschijnlijk gehaald. Maar dat heb je dus niet gedaan. En pas nu, bij het betreden van het perron met de trein nog in zicht, zet je het op een rennen.

De maand December heeft een zelfde effect op het bedrijfsleven.

Als een soldaat in de loopgraven tegen het einde van de eerste wereldoorlog, zwoeg ik mij door de laatste maand van het jaar heen. D-day nadert: 1 januari 2010. Mayday mayday, gaarne nog een akte passeren hier, overname doen daar en zorg dat die Closing nog mee kan in de boeken van 2009. Het ene na het andere advies schiet ik uit …

Katerig

Waar in de zomer de gezelligheid vaak op zaterdag (festivals) plaatsvindt, is er in de winter een plek ingeruimd voor de zondagmiddagen.

Zondag einde dag zitten de kroegen in Amsterdam vol met mensen die het weekend nog wat langer willen laten duren. Iedereen heeft een haastig gevoel (we moeten niet te laat naar huis) en daardoor wordt die winterdip er sneller dan normaal uit gedronken.

Gezellig, maar ook desastreus voor je concentratievermogen de volgende dag. Zondag was het zo'n dag. De maandagochtend viel dan ook niet goed. Nu valt deze ochtend zelden goed, maar in een geval als deze was het helemaal dramatisch.

Ik heb mijzelf naar werk gesleept en met bloeddoorlopen ogen verkondig ik dat ik gister rillerig de hele nacht wakker heb gelegen, ‘misschien wel opkomend mexicaans griepje.’

Door mijn ervaringen met katers op het werk, weet ik dat mijn hersenen nog prima functioneren, terwijl mijn lever overuren maakt. Maar waar ik normaal al telefonerend mijn mail kan lezen en mijn to do …

Advocatuurlijke aanspreekvormen

Als beginnend stagiaire heb ik wel eens een uur gedaan over het opstellen van een emailtje. En dat was alleen nog maar de aanhef. Advocaten hebben namelijk een uitgebreid arsenaal aan begroetingen en het selectieproces van de Juiste Aanspreekvorm is er een om serieus te nemen. Al vroeg heb ik geleerd dat een verkeerd aangeheven bericht kwaad bloed kan zetten bij de ontvanger. En als beginnend stagiaire wil je geen kwaad bloed zetten. De Juiste Aanspreekvorm kiezen is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Het is afhankelijk van verschillende factoren, en altijd moeten alle omstandigheden van het geval worden meegewogen. De keuze is veruit het makkelijkste bij de bij jou onbekende advocaat van de wederpartij. Deze wordt vrijwel zonder uitzondering aangesproken met geachte confrère of geachte collega (of in voorkomend geval: confrater).De enige variabele factor is het geslacht: zorg dus wel dat je dat goed hebt! Klassieke beginnersfout, die voorkomen kan worden door even de profile pic v…

Koffie doen

Een bakkie leut, de troost van de werkende mens, en de meest geaccepteerde upper om de kantoordagen mee door te komen. Maar koffie is voor de kantoorhamster wat de mogelijke aanwezigheid van weapons of mass destruction in Irak voor Blair was: een excuus om eigen werkplek te verlaten en stiekeme dingen op locatie te doen. Als kantoorgenootjes richting lift wegsluipen onder een mompelend “koffie afspraak buiten de deur”, mag je er van uitgaan dat er in de betreffende Coffee Company activiteiten plaatsvinden die niet als acceptabele invulling van de werkdag worden beschouwd. Oriënterende gesprekken met potentiële werkgevers, affaires met collega's die worden gestart of beslecht en meedogenloze tactieken om kantoorgenoot X tijdens het volgend werkoverleg onderuit te halen. Allemaal onder begeleiding van een skinny latte en vooruit, een choc chip cookie.
Om koffie te doen, hoeft er geen tafel en stoel aan te pas te komen, want onder dit excuus worden ook shopsessies met Zuidasvriendinne…

Revolutie

Als ik een horige was geweest, met lijf en goed verbonden aan de palts van mijn heer, was ik vanochtend bij het krieken van de dag in mijn leren slofjes geschoten om mij op een sukkeldraf richting akker te reppen, alwaar ik mij had gebogen over het lot van een kweepeer. Met ongekende vlijt had ik de koude wintergrond met blote handen omgeruld. Zou mijn heer in zijn koets zijn langsgereden, dan had ik mij sidderend van eerbied en angst door de bevroren aardkloten gerold. Waar ging het mis met de heren van de feodale samenleving? Wanneer gooiden de horigen het bijltje erbij neer? Dat vraag ik mij dan wel eens af als ik op pumps in lange zwartje jas door de regen fiets naar kantoor. Als ik mij buig over de centrale controle verordening, belastingaangifte en fruitsalade van mijn baas, na daartoe impliciet te zijn aangestuurd door een CC. Als ik op zondag naar kantoor moet komen om de opmaak van een document te controleren. Als ik Sinterklaas moet afzeggen omdat de cliënt twee dagen tevore…

Irritaties

Mijn kamergenootje, laten we haar Brillie noemen, heeft twee irritante eigenschappen.
Eigenschap 1: ze woont op kantoor. Hoe vroeg ik op mijn meest ijverige dagen ook op kantoor verschijn, zij zit er altijd net een half uur eerder, “om in alle rust aan mijn publicatie te werken” slist deze overachiever dan. Het maakt niet uit hoe laat ik ‘s avonds naar huis ga, zij blijft altijd langer om nog wat af te maken. Als een bebrilde memomachine ramt ze dertien uur per dag de ene na de andere briljant juridische notitie uit de printer. Dit tot grote tevredenheid van de partner van onze sectie, die in zijn handjes wrijft met zo’n gouden combinatie van juridisch brille, werklust en de volledige afwezigheid van een eigen leven. Eigenschap 2: ze eet aan haar bureau. Brillie’s lunchkeuze beperkt zich in de regel tot boterhammen met pindakaas. Met uitzondering van vrijdag, want dan staat er haring op het menu. Omdat ze verkleefd is met haar toetsenbord en in beginsel alleen opstaat voor urgente wc b…

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!