ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







dinsdag 8 december 2009

Advocatuurlijke aanspreekvormen


Als beginnend stagiaire heb ik wel eens een uur gedaan over het opstellen van een emailtje. En dat was alleen nog maar de aanhef. Advocaten hebben namelijk een uitgebreid arsenaal aan begroetingen en het selectieproces van de Juiste Aanspreekvorm is er een om serieus te nemen. Al vroeg heb ik geleerd dat een verkeerd aangeheven bericht kwaad bloed kan zetten bij de ontvanger. En als beginnend stagiaire wil je geen kwaad bloed zetten. De Juiste Aanspreekvorm kiezen is echter makkelijker gezegd dan gedaan. Het is afhankelijk van verschillende factoren, en altijd moeten alle omstandigheden van het geval worden meegewogen. De keuze is veruit het makkelijkste bij de bij jou onbekende advocaat van de wederpartij. Deze wordt vrijwel zonder uitzondering aangesproken met geachte confrère of geachte collega (of in voorkomend geval: confrater).

De enige variabele factor is het geslacht: zorg dus wel dat je dat goed hebt! Klassieke beginnersfout, die voorkomen kan worden door even de profile pic van de desbetreffende advocaat te hyven of te facebooken. Dat voorkomt meteen beginnersfout no. 2 (meestal voorkomend in de post-correspondentie fase bij de eerste face-to-face meeting):”hé, ik ken jou van die dronken vrmibo/jonge balie borrel/kansloze avond in de bubbels.” Gênant, onprofessioneel en onnodig. Weet wie je voor je hebt.

Terug naar de confraternele correspondentie. Het kan dus voorkomen dat jij je confrère of collega al wat beter kent (professioneel, gaan we even vanuit) of intussen al een paar keer live hebt gesproken. Zeker na een aantal telefoongesprekken komt het wat stijfjes over om in de bevestigende email weer terug te moeten vallen op geachte confrère. De verleiding is groot om je dan, net als je Partner, te bedienen van de amice terminologie. Niet doen, deze is strikt voorbehouden aan advocaten die in of vóór de jaren zestig zijn geboren. Als moderne stagiaire zal je het toch moeten doen met beste + voornaam of het ongemakkelijke geachte + achternaam, beste + voornaam. Een vaak gezien alternatief is overigens voornaam + komma. Deze wordt ook veelvuldig intern gebruikt.

Zelf heb ik een enorme hekel aan de voornaam + komma aanspreekvorm. Ik krijg altijd een rilling over mijn rug als ik een bericht binnenkrijg van mijn Partner dat zo begint. In mijn ervaring voorspelt een dergelijke aanhef nooit een prettige inhoud van het daarop volgende bericht: je hebt namelijk (i) iets niet goed gedaan, (ii) iets heel erg fout gedaan, of (iii) stevent af op het onder (i) of (ii) genoemde indien je niet onmiddellijk de volgende lijst instructies nauwgezet opvolgt.

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit vrolijk ben geworden van een bericht dat begon met mijn voornaam + komma. Berichten waar ik wel vrolijk van word, behoeven namelijk geen introductie. De inhoud wordt direct gemeld: Dank, Akkoord of Gewonnen! En zelfs het compliment (deze komt maar zelden voor, maar deze ZA'er heeft wel eens van het bestaan ervan vernomen) behoeft geen aanhef. Een simpele Mooi! volstaat.

Waarom moeten wij advocaten dan in alle andere gevallen zo ingewikkeld doen? Soms zie ik door de vorm de inhoud niet meer. Waar ik enkele jaren geleden nog ongegeneerd mensen aanschreef met Hey, Hoi of Heej is dat in advocatenland echt not done. Ik ben inmiddels zo gedeformeerd dat ik laatst bijna BFF M aanschreef met: M, akkoord met vrijdag, echter graag uitstel tot 7 uur. Vr. Gr.

Gelukkig kon ik op tijd recallen, ik denk niet dat M gecharmeerd was geweest van mijn reactie op haar borrel invitatie.

Nee, neem dan de Engelstaligen. Die hebben het beter bekeken. Waar wij in Nederland ons hoofd breken over de juiste toonzetting, spreekt de andere kant van het water vriend & vijand aan met dear. Dear is vriendelijk, nodigt uit tot verder lezen en als je ooit een keer per ongeluk je vrienden zo aanschrijft is er nog geen advocaat overboord. Ik ben dan ook fervent voorstander van de invoering van een uniforme aanspreekvorm in de advocatuur. En om geen tijd te verspillen aan halfslachtige vertaalpogingen, stel ik voor om de terminologie integraal over te nemen van de Engelsen. Geen verspilde billable hours meer aan vorm en aanhef, maar focus op de inhoud! Bovendien zou de introductie van een beetje naastenliefde in corresponderend advocatenland niet geheel misstaan.

Vanaf morgen is iedereen dus mijn dear collega. Wie doet er mee?.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen