Doorgaan naar hoofdcontent

Captain Kirk



Crap. Gegokt en verloren. Ik gokte op een relaxt weekje kantoorchillastics tussen Kerst en Oud en Nieuw. Heerlijke dagen die om half elf ‘s ochtends beginnen, met een lunch buiten de deur van 11:00 tot 15:00. Vervolgens drie mails versturen, waarin je de wereld cc-t, om iedereen eraan te herinneren dat jij als enige op kantoor bent. Als de eenzame soldaat die uit de rokende loopgraven herrijst. Je medesoldaten hebben het front verlaten. ADe lafaards. Die zitten thuis in de after-Kerst zich gezellig vol te stoppen met af en toe een blik op de BB. En dan zien ze die drie mails van jou over zaken die ze allang vergeten zijn. Zodat alles wat je mailt enorm intelligent en on the ball lijkt. Werken tussen kerst en oud en nieuw betekent meestal minimale inspanning, maximale erkenning, en een onaangetast vakantiedagensaldo.
Meestal, want toprendement zonder het nemen van een beetje risico kan niet, weet iedere knurft.

Met het niet opnemen van vakantiedagen tussen kerst en oud en nieuw neem ik een gok. Als er plotseling wel werk binnenkomt, en ik zit alleen op kantoor te keten met de bewaking, dan heb ik een probleem. Helemaal als dat werk komt van een partij uit het Midden Oosten die het zal jeuken dat we hier in Nederland Kerstvakantie hebben. Plots is iedereen wakker uit z’n winterslaap. Ik krijg links en rechts mails van collega’s die met hun vettige vingers verzoeken afvuren vanaf hun BBs.

Het beeld doemt in me op van een dappere Captain Kirk. Met een energieveld verweer ik me tegen de aanvallen van space invaders. Ik koers in mijn eentje de Enterprise naar een veilig zonnestelsel.
.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …