ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 10 december 2009

Katerig

Waar in de zomer de gezelligheid vaak op zaterdag (festivals) plaatsvindt, is er in de winter een plek ingeruimd voor de zondagmiddagen.

Zondag einde dag zitten de kroegen in Amsterdam vol met mensen die het weekend nog wat langer willen laten duren. Iedereen heeft een haastig gevoel (we moeten niet te laat naar huis) en daardoor wordt die winterdip er sneller dan normaal uit gedronken.

Gezellig, maar ook desastreus voor je concentratievermogen de volgende dag. Zondag was het zo'n dag. De maandagochtend viel dan ook niet goed. Nu valt deze ochtend zelden goed, maar in een geval als deze was het helemaal dramatisch.

Ik heb mijzelf naar werk gesleept en met bloeddoorlopen ogen verkondig ik dat ik gister rillerig de hele nacht wakker heb gelegen, ‘misschien wel opkomend mexicaans griepje.’

Door mijn ervaringen met katers op het werk, weet ik dat mijn hersenen nog prima functioneren, terwijl mijn lever overuren maakt. Maar waar ik normaal al telefonerend mijn mail kan lezen en mijn to do list kan maken, kunnen mijn lamgeslagen hersenen op een dag als deze slechts 1 taak aan. Dit is dus een goede dag om de al weken vooruitgeschoven vervelende geestdodende klusjes te doen. Die mij deze dag dan ook verdomd goed af gaan, al zeg ik het zelf.

Nog voor de lunch smeekt mijn lichaam om een vette hap. Als de lunchtijd is aangebroken ren ik dan ook als eerste naar de ‘snackhoek’ van ons restaurant. Kroket en kipcorn staan op het menu. Heerlijk!

Voldaan maar met een after lunch dip waar je u tegen zegt vervolg ik mijn geestdodende werk. Rond 15:00h vallen mijn ogen al kijkend naar het scherm dicht. Bang dat mijn collega’s dit opvalt vlucht ik naar de wc waar ik serieus overweeg om even zittend een powernap te doen. Nee, dat is te erg. Voor je het weet word je niet meer wakker en word je om 20:00h ’s avonds door de schoonmaker uit de w.c. ‘gered’. Met moeite sleep ik mijzelf dus weer naar mijn werkplek terug. Nog maar een paar uurtjes. Geheel tegen de anti-kater regels in drink ik toch maar een kop koffie.

De tijd tikt voorbij. Een stuk eerder dan normaal glip ik als niemand kijkt, naar buiten.

Op de fiets naar huis beloof ik mijzelf om de zondagen lekker thuis op de bank met een glas melk door te brengen. Ik ga nooit meer drinken.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen