ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 24 december 2009

Waarom Oud en Nieuw altijd tegenvalt

Het eerste mailtje met als subject ‘O&N’ verschijnt ieder jaar steeds iets vroeger in mijn inbox. Op de verzendlijst staan 14 vriendinnen. De grote vraag’ Wat gaan we doen met Oud en Nieuw’ is reden tot ellenlange mailwisselingen, die tot eind december voortduren.
De reacties volgen al snel en variëren van ‘Ik wil in ieder geval niet meer naar zo’n stom huisfeest’ tot ‘Ik blijf dit jaar thuis met een goed boek’ en ‘Ik bemoei er niet mee, vechten jullie het maar uit, ik sluit wel aan.”
Het grootste gedeelte van mijn vriendinnen heeft echter wel een mening. De één wil naar een veel te duur Amsterdams feest en de ander weet nog wel een leuk huisfeest.
Alle mails eindigen met een ‘sense of urgency’ . Ieder voorgesteld feest is in November volgens de mails al bijna uitverkocht en ook voor de huisfeesten moet je tegenwoordig één van de schaarse kaartjes kopen.
Naast de mailwisseling wordt er onderling gebeld en samengespannen, wat de hysterie tot grote hoogte opvoert.
Bijna iedereen heeft wel een dubbele agenda. Vriendin K wil haar jaar goed afsluiten door naar Amadeus te gaan waar haar nog-net-niet-vaste verkering rondloopt om de deal rond te maken.
Vriendin B. wil naar een feest in Club NL waar haar vriend rondloopt met zijn vrienden en (naar verluidt) veel te veel mooie vrouwen.
Maar vanwege het rampfeest vorig jaar is vriendin B. haar stemrecht ontzegd. Op aandringen van vriendin B. hadden wij vorig jaar in November al 15 kaarten gehaald voor een ‘vreselijk, leuk en gezellig huisfeest’. Het was rampzalig. Slechte muziek, vervelende mensen en te weinig alcohol.
Maar in mijn O&N geschiedenis heb ik meerdere rampzalige jaren gekend. Te drukke kroegen, te dure feesten, te veel alcohol, te weinig alcohol, slapende vriend in de garderobe, vlamgevatte haren, wildplassende vriendinnen bij gebrek aan toiletten. En dit alles in glamourouze outfits waar weken voorbereiding aan vooraf is gegaan.

Een optelsom van factoren zorgt ervoor dat de kans dat O&N tot een teleurstelling leidt vele malen groter is dan de kans op succes. Allereerst is er de anticipatie dat dit feest het jaar nog goed kan maken, nog één avond om 2009 het topjaar te laten worden, wat het had moeten zijn.
Dan is er de angst. De angst om het feest te missen waar iedereen het nog jaren over heeft. Verder is er de spanningsboog die ergens medio november wordt ingezet, gepaard gaande met keuzestress en lichte hysterie. Deze spanningsboog bereikt haar hoogtepunt de dagen tussen kerst en oud & nieuw wanneer moet worden bedacht welke outfits en schoenen gedragen gaan worden. En deze boog eindigt in haar dieptepunt op 31 december rond half drie ’s nachts als blijkt dat het een feest als alle andere feesten is, alleen een stuk duurder. Dat dit niet het feest is dat het jaar goed gaat maken. Dat alle andere mensen het veel leuker te lijken hebben dan jij.
Tel hierbij tenslotte de vele glazen champagne en slechte kroegwijn bij en de kater is compleet.
Toch is de kans op een succesavond er ieder jaar weer. Dus ook dit jaar proberen we het, misschien wordt dit een nacht om nooit te vergeten. Krasnapolsky, here we come.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen