De kranten stonden er weer bol van deze week: de bonusbonanza. Bos (ING) en Obama (AIG) zijn een ware heksenjacht begonnen tegen de bonus. Zelfs Sarkozy doet een duit in het zakje door bonussen van topmannen bij Societe Generale terug te vorderen. Fred ‘de Shed’Goodwin van RBS zijn ruiten werden ingegooid omdat de oud RBS topman een pensioen meekreeg van 7 ton per jaar. Bij het Amerkiaanse AIG werden medewerkers het mes op de keel gezet door hen voor de keuze te plaatsen: teruggeven of publiekelijk aan de schandpaal te worden genageld (de namen van weigerachtigen zouden worden gepubliceerd). Hail everyone to the barricades!! De bonus, de ketterij van de nieuwe inquisitie. Maar zit het hem daar nou in, in de bonus?
Nee, het lijkt meer op de moderne variant van het ‘de-kip-en-het-ei-verhaal’. Zijn bankiers nou stout geweest omdat ze hybride producten hebben verkocht zonder opeisbare vorderingen, of omdat ze daar een grote zak geld voor hebben gekregen? In het huidige economische klimaat zal men eerder geneigd zijn te zeggen ‘beide’, maar als jurist houdt ik oorzaak en gevolg liever gescheiden. Het eerste dus.
In hun verwoede pogingen om ‘de oorzaak van de kredietcrisis’ te achterhalen, zijn de politiek en media naarstig op zoek naar een zondebok. Bloed aan de paal. Waarom? Normaliter heb je een scapegoat nodig om je eigen tekortkomingen op af te schuiven. Was het nou de schuld van de stoute bankiers met hun slechte producten of van de onderbetaalde ambtenaren die zaten te suffen bij de toezichthouders?
De politiek kan ook eerst hand in eigen boezem steken zonder alleen maar te wijzen naar de stoute bankiers. Bovendien, er zijn wat malafide Madoffs onder de bankiers geweest die 'straight from MIT' de meest ingenieuze ontransparante betalingsconstructies hebben opgetuigd, maar het gros van de werkbijen op de zuidas is onwetend voetvolk zoals u en ik. Die hebben de afeglopen drie jaar hard hun best gedaan om kopiëren en excel onder de knie krijgen, opdat ze met een beetje geluk over twee jaar mee mogen meedenken over dat soort constructies. Niet alle bankiers zijn stout, het systeem van vorderingen verhandelen was corrupt. Het is nu even zoeken om dat op de juiste manieren te hervormen. Dan is het niet meteen tijd voor een beeldenstorm.
Bovendien is de ene bonus de andere bonus niet. Bij AIG werkten bankiers voor een jaarsalaris van een dollar ($ 1). Bonus is daar synoniem aan basisvergoeding. En als je als noodmaatregel personeel moet ontslaan met een contractuele ontslagregeling, mag je daar zomaar aan voorij? Wat is er gebeurd met ‘pacta sunt servanda’? Waar moet Jan Modaal anders de volgende drie maanden zijn hypotheek van betalen?
Bij Philips is het beleid dat er geen bonussen worden uitgekeerd als er geen winst is. Fine, goed Oudhollandsch ondernemerschap, maar ook vooraf vastgesteld beleid. Transparant en duidelijk. Nu gebeurt er echter iets anders. Neem bijvoorbeeld de advocatuur. Omdat het winstdeel per partner terugloopt van meer dan een miljoen naar een paar ton worden de salarissen van stagiairs bevroren. Dat staat nergens in een kantoorrichtlijn opgenomen. Dat staat ook niet in de contracten. Dat heet willekeur. Er is nogal veel onder de noemer van een noodmaatregel te schuiven.
Bovendien is het de vraag wat deze hetze tegen 'De Bonus’ oplevert. Jan Modaal zijn bonus mag nu ook niet meer. En Jan Modaal is geen Fred the Shred, Jan Modaal krijgt waarschijnlijk een bonus van een paar duizend euro.
Dat we allemaal wat moeten inschikken a la, maar laten we ons niet verliezen in het al te snel verketteren van bestaande verhoudingen. Je hebt de regels volgens het spel gespeeld. Hard gewerkt, veel verdiend. Nu is het geld op, misschien tijd voor de overheid om iets beter te gaan betalen. Komen daar de slimmerikjes terecht, verscherpt het toezicht en wordt er minder vals gespeeld. Komt het allemaal weer goed.
Lees meer!
dinsdag 31 maart 2009
zondag 29 maart 2009
Powerdressen maakt een come back
De tijd waarin aankomende advocaten en bankiers als pasja’s werden binnengehaald op de Zuidas is voorlopig voorbij. Dat betekent dat de concurrentie onderling is toegenomen en dat er letterlijk meer uit de kast moet worden getrokken om indruk te maken op de ZA werkgevers.
Termen als dress for succes en power dressen klonken tot voor kort nogal ridicuul en oubollig, denk aan de enorme schoudervullingen van Chrystle en Alexis in Dynasty. Toch is de hoon om het concept power dressen niet helemaal terecht. Want wat je aanhebt doet er zeker wel toe. Zeker nu, waarin jij samen met nog 200 even gekwalificeerde en leuke leeftijdsgenoten om dezelfde banen staat te vechten.
Voor de ZA dames geldt dat je heus niet dat eerste truttige sollicitatiepakje uit de mottenballen hoeft te halen. Het huidige aanbod in de winkels sluit helemaal aan op de strengere dress code. In plaats van de schouders, leg je het accent op de taille om vrouwelijkheid en kracht uit te stralen. Kokerrokken, de hoge Marlene Dietrich broek met dubbele knopenrij en een paar hoge Marc Jacobs lakpumps zijn een paar klassiekers waar je dit seizoen in moet investeren.
Goed gesneden jasjes en pakken, gesteven boorden en kraakheldere witte overhemden zijn natuurlijk niets nieuws voor de gemiddelde ZA-boy. Tel daar verzorgde handen, gladgeschoren kaken bij op en doe niet meer mee aan de casual friday.
Kort gezegd, laat zie dat je je (potentiele) werkgever serieus neemt.
Het is oorlog en je uiterlijk is een wapen dat je schaamteloos moet inzetten.
Lees meer!
Termen als dress for succes en power dressen klonken tot voor kort nogal ridicuul en oubollig, denk aan de enorme schoudervullingen van Chrystle en Alexis in Dynasty. Toch is de hoon om het concept power dressen niet helemaal terecht. Want wat je aanhebt doet er zeker wel toe. Zeker nu, waarin jij samen met nog 200 even gekwalificeerde en leuke leeftijdsgenoten om dezelfde banen staat te vechten.
Voor de ZA dames geldt dat je heus niet dat eerste truttige sollicitatiepakje uit de mottenballen hoeft te halen. Het huidige aanbod in de winkels sluit helemaal aan op de strengere dress code. In plaats van de schouders, leg je het accent op de taille om vrouwelijkheid en kracht uit te stralen. Kokerrokken, de hoge Marlene Dietrich broek met dubbele knopenrij en een paar hoge Marc Jacobs lakpumps zijn een paar klassiekers waar je dit seizoen in moet investeren.
Goed gesneden jasjes en pakken, gesteven boorden en kraakheldere witte overhemden zijn natuurlijk niets nieuws voor de gemiddelde ZA-boy. Tel daar verzorgde handen, gladgeschoren kaken bij op en doe niet meer mee aan de casual friday.
Kort gezegd, laat zie dat je je (potentiele) werkgever serieus neemt.
Het is oorlog en je uiterlijk is een wapen dat je schaamteloos moet inzetten.
Lees meer!
maandag 23 maart 2009
5 beauty klassiekers voor de ware recessionista
Het economische klimaat mag dan grauw en grijs zijn, dat betekent niet dat jij als een treurwilg over de kantoorgang mag schuifelen. Een fris en glanzend gezichtje biedt soelaas in barre tijden.
Omdat je die bonus dit jaar wel kunt vergeten beperken we ons tot de bare essentials. Daarom, vijf make upjes die elke recessionista in haar Mulberry hoort te hebben.
1. Yves saint Laurent Touche Eclat Deze beauty klassieker kwast in twee minuten elke wal, kring en (ondiepe) rimpel weg. Het geheim zit in de lichtreflecterende deeltjes die donkere plekken oplicht. Je gebruikt hem over je foundation, onder je ogen, bij je neusvleugel en in de eerste lijnen bij je mond. Let bij het aanschaffen op de kleur: te licht = witte panda .
2. Bobby Brown cream blush Sinds kort is de make uplijn van make up goeroe Bobby Brown te koop bij de Bijenkorf. Met deze cremige blush klop je voorzichtig op het appeltje van je wang, lippen en ook in je arcade boog een subtiel kleurtje.
3. Hema wenkbrauwgel Een fris koppetje kan natuurlijk niet zonder een stel verzorgde wenkbrauwen. Deze wenkbrauwgel is lief voor je portemonnee en geeft je wenkbrauwen kleur waardoor ze voller lijken. Koop meteen ook twee kleuren wenkbrauwpotloden bij de Hema om je wenkbrauwen bij te tekenen .
4. Francois Nars glansstick Seriously, deze stick verdriedubbelt je sjanskansen op de vrijmibo. Probeer maar, breng een glans aan op de jukbeen en het midden van je ooglid (niet op je wenbrauwbot please, te ordinair) voor een gezonde en bovenal vruchtbare (voor de tikkende biologische klokken onder ons) uitstraling. Alleen te koop bij Skins Cosmetics in de Runstraat in de Jordaan.
5. Guerlain terracotta powder Wederom een echte beauty klassieker. Let wel alleen geschikt voor de wat zuidelijker zuidasmeisjes met een warmere huidtoon. Bleke huidjes waar sochtends in alle haast twee bruine oorlogsstrepen zijn gekwast zien er niet fris, glanzend of vruchtbaar uit. Dus, kies niet te donker en kwast met een grote ronde kwast wat van deze zonneschijn op je slapen, neusbrug en kin.
Kijk 'r shinen! Succes Zozuidasgirls.
Lees meer!
Omdat je die bonus dit jaar wel kunt vergeten beperken we ons tot de bare essentials. Daarom, vijf make upjes die elke recessionista in haar Mulberry hoort te hebben.
1. Yves saint Laurent Touche Eclat Deze beauty klassieker kwast in twee minuten elke wal, kring en (ondiepe) rimpel weg. Het geheim zit in de lichtreflecterende deeltjes die donkere plekken oplicht. Je gebruikt hem over je foundation, onder je ogen, bij je neusvleugel en in de eerste lijnen bij je mond. Let bij het aanschaffen op de kleur: te licht = witte panda .
2. Bobby Brown cream blush Sinds kort is de make uplijn van make up goeroe Bobby Brown te koop bij de Bijenkorf. Met deze cremige blush klop je voorzichtig op het appeltje van je wang, lippen en ook in je arcade boog een subtiel kleurtje.
3. Hema wenkbrauwgel Een fris koppetje kan natuurlijk niet zonder een stel verzorgde wenkbrauwen. Deze wenkbrauwgel is lief voor je portemonnee en geeft je wenkbrauwen kleur waardoor ze voller lijken. Koop meteen ook twee kleuren wenkbrauwpotloden bij de Hema om je wenkbrauwen bij te tekenen .
4. Francois Nars glansstick Seriously, deze stick verdriedubbelt je sjanskansen op de vrijmibo. Probeer maar, breng een glans aan op de jukbeen en het midden van je ooglid (niet op je wenbrauwbot please, te ordinair) voor een gezonde en bovenal vruchtbare (voor de tikkende biologische klokken onder ons) uitstraling. Alleen te koop bij Skins Cosmetics in de Runstraat in de Jordaan.
5. Guerlain terracotta powder Wederom een echte beauty klassieker. Let wel alleen geschikt voor de wat zuidelijker zuidasmeisjes met een warmere huidtoon. Bleke huidjes waar sochtends in alle haast twee bruine oorlogsstrepen zijn gekwast zien er niet fris, glanzend of vruchtbaar uit. Dus, kies niet te donker en kwast met een grote ronde kwast wat van deze zonneschijn op je slapen, neusbrug en kin.
Kijk 'r shinen! Succes Zozuidasgirls.
Lees meer!
dinsdag 17 maart 2009
Movin on up - quit your job!
Voor de kantoorhamsters die verteerd worden door onrust over hun voortbestaan in de gouden kooi is er 1 tip: stap uit de tredmolen. De onzekerheid die aan je knaagt over het eventueel verliezen van je baan is namelijk schadelijker dan het ontslag zelf, zo blijkt uit onderzoek van de universiteit van Cambridge .
Dat is ook best logisch. Het karma van de gemiddelde kantoorklerk wordt vrijwel uitsluitend gedefinieerd door carrière. Onder het driedelig grijs dat over de Zuidas zwermt, gaat altijd een latent aanwezige onzekerheid schuil. Waar die normaliter nog wel eens helpt om dat ene stapje extra te zetten in je werk, keert het zich tegen de ZA-er in tijden van professionele droogte. Als het face off time wordt op de Zuidas, valt of staat je papieren persoonlijkheid immers met het behoud van je baan. Als gevolg van de kredietcrisis heb je ook nog eens de hele dag de tijd om de risicoanalyse over jouw persoonlijke situatie te herberekenen. Doordraaien lijkt dan een logisch gevolg.
Als raspessimist begrijp ik dat. Zelf vind ik het altijd prettig om van het ergste uit te gaan. Dan kan het alleen maar meevallen. Ben jij ook een doemdenker, dan dip jij net zo hard met de crisis mee als de markten zelf.
Want, dat betekent namelijk dat je elke dag op je werk voorbereid moet zijn op het tikje op je schouder, die ene email of dat gevreesde telefoontje. Verschrikkelijk! Zenuwslopend! Als het leger kantoorklerken om je heen dan ook nog systematisch wordt neergemaaid, zijn er voor de oprecht zwartgalligen onder ons bijna geen contraindicaties meer te vinden dat een naderend ontslag onafwendbaar is.
Dan kan je bibberend in de hoek gaan zitten afwachten, maar er zijn ook andere opties. In de eerste plaats: verander van baan. Gewoon met zijn allen in de trein naar Den Haag om te overwinteren. Boekentas, boterhamtrommel mee en duik onder op een ministerie. Als de Staat de banken koopt, zal ze vast wel wat handjes kunnen gebruiken. Zeker van uitgerangeerde bankiers. Om dat te bedenken hoef je geen econometrie te hebben gestudeerd. Je beleeft gewoon je eigen management buy out. If you can't beat them, join them.
Bovendien blijkt uit hetzelfde onderzoek dat de mensch - uiteindelijk toch ook de ZA'er- het meest gelukkig is in tijden van verandering. De mens kent een basis-geluksgevoel dat alleen fluctueert bij grote veranderingen. Ben jij ook een lamgeslagen bankier met wiebelende zenuwen? Zie die crisis dan als een kans. Ga lekker overwinteren in een functie waar je wel 45 vakantiedagen per jaar krijgt. En ook nog gewoon een kantoorfiets! Movin on up van de dipper naar de up. Je hebt altijd nog de keus om het heft in eigen handen te nemen.
Denk daar dus aan als je weer in de tredmolen stapt en stop met malen.
Lees meer!
Dat is ook best logisch. Het karma van de gemiddelde kantoorklerk wordt vrijwel uitsluitend gedefinieerd door carrière. Onder het driedelig grijs dat over de Zuidas zwermt, gaat altijd een latent aanwezige onzekerheid schuil. Waar die normaliter nog wel eens helpt om dat ene stapje extra te zetten in je werk, keert het zich tegen de ZA-er in tijden van professionele droogte. Als het face off time wordt op de Zuidas, valt of staat je papieren persoonlijkheid immers met het behoud van je baan. Als gevolg van de kredietcrisis heb je ook nog eens de hele dag de tijd om de risicoanalyse over jouw persoonlijke situatie te herberekenen. Doordraaien lijkt dan een logisch gevolg.
Als raspessimist begrijp ik dat. Zelf vind ik het altijd prettig om van het ergste uit te gaan. Dan kan het alleen maar meevallen. Ben jij ook een doemdenker, dan dip jij net zo hard met de crisis mee als de markten zelf.
Want, dat betekent namelijk dat je elke dag op je werk voorbereid moet zijn op het tikje op je schouder, die ene email of dat gevreesde telefoontje. Verschrikkelijk! Zenuwslopend! Als het leger kantoorklerken om je heen dan ook nog systematisch wordt neergemaaid, zijn er voor de oprecht zwartgalligen onder ons bijna geen contraindicaties meer te vinden dat een naderend ontslag onafwendbaar is.
Dan kan je bibberend in de hoek gaan zitten afwachten, maar er zijn ook andere opties. In de eerste plaats: verander van baan. Gewoon met zijn allen in de trein naar Den Haag om te overwinteren. Boekentas, boterhamtrommel mee en duik onder op een ministerie. Als de Staat de banken koopt, zal ze vast wel wat handjes kunnen gebruiken. Zeker van uitgerangeerde bankiers. Om dat te bedenken hoef je geen econometrie te hebben gestudeerd. Je beleeft gewoon je eigen management buy out. If you can't beat them, join them.
Bovendien blijkt uit hetzelfde onderzoek dat de mensch - uiteindelijk toch ook de ZA'er- het meest gelukkig is in tijden van verandering. De mens kent een basis-geluksgevoel dat alleen fluctueert bij grote veranderingen. Ben jij ook een lamgeslagen bankier met wiebelende zenuwen? Zie die crisis dan als een kans. Ga lekker overwinteren in een functie waar je wel 45 vakantiedagen per jaar krijgt. En ook nog gewoon een kantoorfiets! Movin on up van de dipper naar de up. Je hebt altijd nog de keus om het heft in eigen handen te nemen.
Denk daar dus aan als je weer in de tredmolen stapt en stop met malen.
Lees meer!
Keizersgrachtpaleisje
‘Huizenprijs NL keldert onvermijdelijk, net als in de jaren ‘70.’ ‘Blijf alstublieft rustig: de huizenprijzen dalen’ ‘Crash huizenprijzen voorspeld’ ‘'Huizenprijzen dalen twintig procent'’ Zomaar wat krantenkoppen van de laatste tijd over de huizenmarkt…
Daar gaaaaa je dan…. Met je luxe (maar kleine) bovenwoning aan de Keizersgracht of Frans Halslaan. Tophypotheek voor een rente ‘die zeker niet nog verder omlaag kon’. Hoge maandlasten. Want je hebt minstens 250,000 euro betaald voor je ‘koninklijke’ appartementje van 43.5m2 vierhoog met schuindak en douche in de keuken (maar wel in de Pijp)…
Een bedrag waar je in Friesland een huis van 200 m2 van kan kopen en in vakantieoord Turkije een villa met eigen zwembad en zeezicht. Maar ja, je wil toch wonen op de 'happening spot'. Het is immers een goede investering. Het centrum blijft hoe dan ook populair, want iedereen wil toch in de grachtengordel, de Jordaan of de Pijp wonen?
Stond je een jaar geleden nog met 12 andere kopers en je gesjeesde makelaar te dringen om over de vraagprijs heen te bieden, nu haalt iedere koper zijn neus op voor jouw prachtige paleisje en word je voor gek verklaard dat je überhaupt zoveel geld hebt uitgegeven aan een dergelijk hok…
Paniek! Want van sparen is nog niks terecht gekomen en het was toch echt wel de bedoeling om na een jaar of drie als je de ware hebt gevonden (die uiteraard ook een prachtig appartement op de kop had getikt) je paleisje met winst te verkopen en een echt volwassen huis te kopen in Oud Zuid.
Wat is nu wijsheid?
Het aantal huizentransacties is inderdaad gedaald, er zijn de afgelopen maanden 40% minder woningen verkocht dan in dezelfde periode vorig jaar. Hier gaan zeer hoogstwaarschijnlijk ook prijsdalingen mee gepaard, ook al beweert het NVM van niet. De duurdere grotere woningen zullen het hardst geraakt worden. De startersmarkt blijft nog wel even in tact, dus de kleinere appartementjes hebben een voorsprong.
Het is momenteel onverstandig om (ook al heb je de ware gevonden) een nieuw huis te kopen, voordat je je paleisje hebt verkocht. Aangezien het een kopersmarkt is, is het wel weer gunstig je tweede huis te kopen. Onderhandel nu wel goed en zorg dat je de beste prijs krijgt. Volg de Donald Trump methode: "Als je je niet schaamt voor het bod dat je doet, dan is je bod te hoog."
En als laatste tip: Zet de rente vast, want we hebben geen idee wat er gaat gebeuren in deze gekke tijden.
Toch brengt deze malaise in ieder geval nog een pluspunt; Een vermindering van het aantal schmuck, scooterende en gladde makelaartjes. Een schrale troost, maar het stadsbeeld wordt er een stuk rustiger op.. Lees meer!
Daar gaaaaa je dan…. Met je luxe (maar kleine) bovenwoning aan de Keizersgracht of Frans Halslaan. Tophypotheek voor een rente ‘die zeker niet nog verder omlaag kon’. Hoge maandlasten. Want je hebt minstens 250,000 euro betaald voor je ‘koninklijke’ appartementje van 43.5m2 vierhoog met schuindak en douche in de keuken (maar wel in de Pijp)…
Een bedrag waar je in Friesland een huis van 200 m2 van kan kopen en in vakantieoord Turkije een villa met eigen zwembad en zeezicht. Maar ja, je wil toch wonen op de 'happening spot'. Het is immers een goede investering. Het centrum blijft hoe dan ook populair, want iedereen wil toch in de grachtengordel, de Jordaan of de Pijp wonen?
Stond je een jaar geleden nog met 12 andere kopers en je gesjeesde makelaar te dringen om over de vraagprijs heen te bieden, nu haalt iedere koper zijn neus op voor jouw prachtige paleisje en word je voor gek verklaard dat je überhaupt zoveel geld hebt uitgegeven aan een dergelijk hok…
Paniek! Want van sparen is nog niks terecht gekomen en het was toch echt wel de bedoeling om na een jaar of drie als je de ware hebt gevonden (die uiteraard ook een prachtig appartement op de kop had getikt) je paleisje met winst te verkopen en een echt volwassen huis te kopen in Oud Zuid.
Wat is nu wijsheid?
Het aantal huizentransacties is inderdaad gedaald, er zijn de afgelopen maanden 40% minder woningen verkocht dan in dezelfde periode vorig jaar. Hier gaan zeer hoogstwaarschijnlijk ook prijsdalingen mee gepaard, ook al beweert het NVM van niet. De duurdere grotere woningen zullen het hardst geraakt worden. De startersmarkt blijft nog wel even in tact, dus de kleinere appartementjes hebben een voorsprong.
Het is momenteel onverstandig om (ook al heb je de ware gevonden) een nieuw huis te kopen, voordat je je paleisje hebt verkocht. Aangezien het een kopersmarkt is, is het wel weer gunstig je tweede huis te kopen. Onderhandel nu wel goed en zorg dat je de beste prijs krijgt. Volg de Donald Trump methode: "Als je je niet schaamt voor het bod dat je doet, dan is je bod te hoog."
En als laatste tip: Zet de rente vast, want we hebben geen idee wat er gaat gebeuren in deze gekke tijden.
Toch brengt deze malaise in ieder geval nog een pluspunt; Een vermindering van het aantal schmuck, scooterende en gladde makelaartjes. Een schrale troost, maar het stadsbeeld wordt er een stuk rustiger op.. Lees meer!
Abonneren op:
Berichten (Atom)
