Doorgaan naar hoofdcontent

Geven we Penelope nog een kans?


Penelope Marchena. Twee weken geleden had niemand van haar gehoord. En dat was ook wel even zo gebleven, ware het niet dat haar biografie een aantal spelfouten bevatte en dat Penelope een uitzonderlijk lekker wijf is. Nu heeft half Nederland haar foto gezien en haar biografie gelezen . Op de blogs en in de blaadjes kunnen ze maar weinig sympathie opbrengen voor Penelope. Waarom eigenlijk?

- Ten eerste is Penelope (spreek uit Pee-ne-loo-pe) lijstrekker voor de TON. Waar de meeste mensen al weinig sympathie op kunnen brengen voor Neerlands Trots Rita, gaat daar voor een nummer 19 op de TON lijst al helemaal niet lukken.
- Ze geeft haar webhoster de schuld van de spelfouten. Hoewel dit politiek gezien heel handig is, is dit niet erg sympathiek.
- Ze staat met een erg kort rokje en een blote schouder op haar foto. En als er iets is wat wij conservatief volkje niet kunnen hebben is het wel een half nakende politica. We zijn toch zeker spaghettirepubliek Italiƫ niet?
- Op haar foto zat ze in een lounge bar a la Nikki Beach, met een outfit a la Jennifer Lopez. En ziet ze er uit alsof ze wel van een dancefeestje of twee houdt. Niet heel Haags.

Na alle kritiek is Penelope ondergedoken. Niet heel erg lang, want woensdag kondigde de Volkskrant haar terugkeer al weer aan. Verder blijft ze hot nieuws doordat er een nep Hyves en nep twitter account is aangemaakt, vol met sexy foto’s en uiteraard spelfouten.

Nog maar enkele weken in politieke kringen, nog geen woord gesproken en nu al afgemaakt door de media. En dat alles op basis van een foto en wat tikfouten.Is sexy op de werkvloer niet bewonderingswaardig? Moeten wij vrouwen elkaar niet steunen? Zullen we haar dan toch maar voordeel van de twijfel geven? Penelope, blow us away!

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …