Doorgaan naar hoofdcontent

Trading & Dating


JP Morgan en Goldman Sachs keren weer bonussen uit dit kwartaal. Hoera, Bag that banker! Nu, of eigenlijk, vorig kwartaal, had je je kans moeten grijpen en moeten investeren in een werkloze bankier. Volgens de economic principles of trading & dating is de kans groot dat jouw gezonken money ship binnen enkele maanden weer op ramkoers ligt.

Vrijdagavond zat ik tegenover zo’n gesjeesd JP Morgan exemplaar in de bar. Een Echte. Uit De City. Hij was vertrokken uit Londen omdat hij iets anders wilde doen dan “trading algorythmic derivatives.” Ik keek wat glazig door mijn witte wijn en knikte begrijpend.

Vroeger was hij Trader geweest. Traders zijn het werkvolk van de beursvloer. Het zijn de mannen die met opengesperde ogen, opgestoken vinger en head set in trance de ratelende beurskoersen volgen. Traders zijn vaak direct, gespierd en snel. Geen tijd voor treuzelaars. Actie=-reactie. Een Trader leeft op adrenaline, handelt uit impuls. Van deze voormalig Trader begreep ik dat die spanning verslavend was. Het continue werk onder hoge druk bracht een roes van euforie met zich mee.

Hij staarde voor zich uit. Nam nog een slokje van zijn longdrink liptonice. Hij vroeg of ik hem daarmee wilde helpen, het lukte hem niet alleen. Ik begreep dat hij nu in rehab was. Zijn zelfvertrouwen had hij aan het haakje onder de bar laten hangen. Duidelijk geval van ego en deukje.

Hij begon weer over afgeleide derivaten. Ik zei dat ik naar huis ging. Hij wist niet zo goed wat hij dan moest, hij kon echt niet meer rijden. Ik maakte Mata Hari in me wakker en bood een kopje thee aan. Ik woonde immers op de hoek. Dat was slechts twee straten gelogen en rendement is ook optimaliseren in een krappe markt.

Thuis op de bank wilde hij wel een kopje thee, maar geen koffie want dan kon hij niet slapen. “Wie had het over slapen?” dacht ik nog. Met het opdrogen van de geldstroom leek ook zijn slagvaardigheid (en libido) te zijn verdwenen. Hij wilde wél een film kijken. Ik vermoedde dat de kabel bij hem thuis was afgesloten. Maar nee, deze dertigjarige kanjer woonde weer bij zijn ouders. De film begon. Hij viel in slaap.

De crisis raakt ons allemaal. Ik hoop op zijn future fund in algoritmische derivaten.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …