ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







maandag 18 januari 2010

Trading & Dating


JP Morgan en Goldman Sachs keren weer bonussen uit dit kwartaal. Hoera, Bag that banker! Nu, of eigenlijk, vorig kwartaal, had je je kans moeten grijpen en moeten investeren in een werkloze bankier. Volgens de economic principles of trading & dating is de kans groot dat jouw gezonken money ship binnen enkele maanden weer op ramkoers ligt.

Vrijdagavond zat ik tegenover zo’n gesjeesd JP Morgan exemplaar in de bar. Een Echte. Uit De City. Hij was vertrokken uit Londen omdat hij iets anders wilde doen dan “trading algorythmic derivatives.” Ik keek wat glazig door mijn witte wijn en knikte begrijpend.

Vroeger was hij Trader geweest. Traders zijn het werkvolk van de beursvloer. Het zijn de mannen die met opengesperde ogen, opgestoken vinger en head set in trance de ratelende beurskoersen volgen. Traders zijn vaak direct, gespierd en snel. Geen tijd voor treuzelaars. Actie=-reactie. Een Trader leeft op adrenaline, handelt uit impuls. Van deze voormalig Trader begreep ik dat die spanning verslavend was. Het continue werk onder hoge druk bracht een roes van euforie met zich mee.

Hij staarde voor zich uit. Nam nog een slokje van zijn longdrink liptonice. Hij vroeg of ik hem daarmee wilde helpen, het lukte hem niet alleen. Ik begreep dat hij nu in rehab was. Zijn zelfvertrouwen had hij aan het haakje onder de bar laten hangen. Duidelijk geval van ego en deukje.

Hij begon weer over afgeleide derivaten. Ik zei dat ik naar huis ging. Hij wist niet zo goed wat hij dan moest, hij kon echt niet meer rijden. Ik maakte Mata Hari in me wakker en bood een kopje thee aan. Ik woonde immers op de hoek. Dat was slechts twee straten gelogen en rendement is ook optimaliseren in een krappe markt.

Thuis op de bank wilde hij wel een kopje thee, maar geen koffie want dan kon hij niet slapen. “Wie had het over slapen?” dacht ik nog. Met het opdrogen van de geldstroom leek ook zijn slagvaardigheid (en libido) te zijn verdwenen. Hij wilde wél een film kijken. Ik vermoedde dat de kabel bij hem thuis was afgesloten. Maar nee, deze dertigjarige kanjer woonde weer bij zijn ouders. De film begon. Hij viel in slaap.

De crisis raakt ons allemaal. Ik hoop op zijn future fund in algoritmische derivaten.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen