Doorgaan naar hoofdcontent

Waarom inflatie gunstig is voor jou en mij

Het gonst en het suist met voorspellingen ten aanzien van de inflatie. De meeste economen verwachten in de toekomst torenhoge inflaties door de vele hoeveelheden geld die onze economie zijn ingepompt. Sommige economen verwachten echter juist een deflatie, doordat consumenten hun uitgaven uitstellen. Even een korte les:

Inflatie – je geld wordt minder waard, in plaats van 200,000 betaaal je 400,000 voor een appartementje van 50m2 in de Pijp.
Deflatie – je geld wordt meer waard. Je betaalt nu nog maar 150,000 euro voor een appartementje in de pijp.

Voor de jong werkenden (jij en ik) die net zijn afgestudeerd en misschien net een huis hebben gekocht en nul, nada, noppes hebben gespaard is een toekomstige inflatie erg gunstig.

In onze studiejaren hebben we een enorme studieschuld opgebouwd, die we nu iedere maand af moeten lossen, waardoor we net het einde van de maand niet halen. De schuld zijn we aangegaan, omdat ons is wijsgemaakt, dat we met die dikke baan en bijbehorend dik salaris binnen een paar maanden schuldenvrij zouden zijn. Bovendien hebben wij in de hoogtijdagen onze prinsengrachtpaleisjes gekocht a 5000 euro per m2 (invest in bricks, jaja).

Dus nu zitten wij met nauwelijks spaargeld en een giga studie- en hypotheekschuld. Een goede inflatie van let’s say 8% (nog net geen Zimbabwe taferelen) vaagt jouw hypotheekschuld van 200,000 volledig van tafel. In 2040, als je je hypotheek moet aflossen is de schuld dan nog maar 1/10 van het oorspronkelijke bedrag waard.
Heb je wel gespaard, dan is het bidden voor een deflatie. Graag niet al te hard, want die 10,000 euro aan spaargeld, weegt niet op tegen de schuld die wij hebben.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …