ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 7 januari 2010

Womenomics

Solliciteren op je eerste baan was zenuwslopend, maar met 3 jaar werkervaring denk je toch wel te weten waar het om gaat in sollicitatieland. Je hebt voor iedere S en T, een A en een R bedacht en je motivatie is van a tot z sluitend gemaakt. Klaar om je gesprekspartner van zijn stoel te blazen. Wat je niet weet is dat er bij je sollicitatie op je tweede baan naast een hoger loon nog meer zaken anders zijn.
Hier kwam ik achter, nadat ik was aangenomen voor mijn tweede functie en mijn manager zijn overwegingen op een kantoorborrel uit de doeken deed.
Hij verklaarde dat er een groot risico schuilt in het aannemen van een vrouw met een aantal jaren werkervaring die toe is aan een nieuwe uitdaging. 'De kans dat jij' gebaarde hij naar mij ' de komende jaren zwanger raakt is statistisch gezien erg hoog. En dat betekent dat onze afdeling niet alleen 16 weken zwangerschapsverlof en 10 weken bevallingsverlof moet zien door te komen, ook is de kans aanwezig dat jij zometeen minder uren wilt gaan werken. Ons budget is dan al besteed en voor 8 uur in de week kunnen wij niemand aannemen.'
Al deze ellende komt dan op de schouders van de overige collega's te liggen. En die zitten daar niet op te wachten.
Hoewel ik nog geen plannen heb om te baren in de nabije toekomst voelde ik mij bij voorbaat al schuldig voor het feit dat ik een baarmoeder heb. Wel of geen kinderen? En hoe beïnvloedt dat mijn carrière? Dit zijn de vragen waar 50% van de gehele hoogopgeleide westerse bevolking mee te maken gaat krijgen. Dit zijn de afwegingen die cruciaal zijn voor de arbeidsparticipatie van vrouwen.
Deze maand stond de Economist in het teken van Womenomics, de arbeidsparticipatie van de vrouw. De afgelopen 50 jaar heeft zich een -op een paar schreeuwende en boze feministen na- geruisloze en frictieloze revolutie voltrokken. Wij hebben nu bereikt waar de MadMen generatie alleen van kon dromen. In Nederland is 46% van de Workforce vrouw. In 1987 was dit nog 37%. In 1992 was 50% van de studenten in het hoger onderwijs vrouw, nu zijn wij de mannen voorbij gestreefd. Vrouwen breken (hoewel volgens sommigen te langzaam) door het glazen plafond heen en vrouwelijke eigenschappen worden alom gerespecteerd als leiderschapskwaliteiten. Reden voor een feestje dus?
Jazeker, maar ook tijd om de discussie te richten op die vraagstukken die er echt toe doen voor jonge vrouwen. Heel fijn een quota voor de top, maar hoe zit dat met mijn day-to-day problemen en vraagstukken voordat ik die top heb bereikt?
Oftewel, waar is de kindercrèche op de Zuidas?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen