Doorgaan naar hoofdcontent

Womenomics

Solliciteren op je eerste baan was zenuwslopend, maar met 3 jaar werkervaring denk je toch wel te weten waar het om gaat in sollicitatieland. Je hebt voor iedere S en T, een A en een R bedacht en je motivatie is van a tot z sluitend gemaakt. Klaar om je gesprekspartner van zijn stoel te blazen. Wat je niet weet is dat er bij je sollicitatie op je tweede baan naast een hoger loon nog meer zaken anders zijn.
Hier kwam ik achter, nadat ik was aangenomen voor mijn tweede functie en mijn manager zijn overwegingen op een kantoorborrel uit de doeken deed.
Hij verklaarde dat er een groot risico schuilt in het aannemen van een vrouw met een aantal jaren werkervaring die toe is aan een nieuwe uitdaging. 'De kans dat jij' gebaarde hij naar mij ' de komende jaren zwanger raakt is statistisch gezien erg hoog. En dat betekent dat onze afdeling niet alleen 16 weken zwangerschapsverlof en 10 weken bevallingsverlof moet zien door te komen, ook is de kans aanwezig dat jij zometeen minder uren wilt gaan werken. Ons budget is dan al besteed en voor 8 uur in de week kunnen wij niemand aannemen.'
Al deze ellende komt dan op de schouders van de overige collega's te liggen. En die zitten daar niet op te wachten.
Hoewel ik nog geen plannen heb om te baren in de nabije toekomst voelde ik mij bij voorbaat al schuldig voor het feit dat ik een baarmoeder heb. Wel of geen kinderen? En hoe beïnvloedt dat mijn carrière? Dit zijn de vragen waar 50% van de gehele hoogopgeleide westerse bevolking mee te maken gaat krijgen. Dit zijn de afwegingen die cruciaal zijn voor de arbeidsparticipatie van vrouwen.
Deze maand stond de Economist in het teken van Womenomics, de arbeidsparticipatie van de vrouw. De afgelopen 50 jaar heeft zich een -op een paar schreeuwende en boze feministen na- geruisloze en frictieloze revolutie voltrokken. Wij hebben nu bereikt waar de MadMen generatie alleen van kon dromen. In Nederland is 46% van de Workforce vrouw. In 1987 was dit nog 37%. In 1992 was 50% van de studenten in het hoger onderwijs vrouw, nu zijn wij de mannen voorbij gestreefd. Vrouwen breken (hoewel volgens sommigen te langzaam) door het glazen plafond heen en vrouwelijke eigenschappen worden alom gerespecteerd als leiderschapskwaliteiten. Reden voor een feestje dus?
Jazeker, maar ook tijd om de discussie te richten op die vraagstukken die er echt toe doen voor jonge vrouwen. Heel fijn een quota voor de top, maar hoe zit dat met mijn day-to-day problemen en vraagstukken voordat ik die top heb bereikt?
Oftewel, waar is de kindercrèche op de Zuidas?

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …