Doorgaan naar hoofdcontent

Christmas Dinners


The title of this article suggests that it is being published way over date. It's not. Christmas Dinners are a year-round tradition in young, conservative right wing Netherlands. These formal dinners (Kerstdiners in Dutch) are arranged to hook up eligible, young men with well-bred, future desperate housewives.
The Netherlands has the image of a liberal society where coffee shops are as commonplace as Starbucks, and where prostitutes are active and respected members of Parent-Teacher Associations. The truth is that behind this liberal and tolerant facade, Dutch society is fragmented with strict barriers dividing the social pillars.
From the age of ten, future bankers and lawyers start their social careers in sailing camps and on hockey fields, later teaming up in fraternities or sororities at university. Unsurprisingly, participating in these forms of arranged social networking does not in the least place purport to safeguard a future spouse and marital bliss. What’s new? As Jane A put it, “It is a truth universally known that a single man in possession of a good fortune must be in want of a wife."

The key tradition and a fixture in any sorority girl's calendar are the Christmas Dinners, held all year round. As a matter of course, these Christmas Dinners involve: (i) wining, (ii) dining, in (iii) a glamorous skimpy outfit, preferably with (iv) a trimmed down body to match the dress, and (v) a date - yet without a scandalously drunk geriatric relative in sight.

Unfortunately, participating is not optional. Peer pressure has it that if you and other doubtful sorority members opt out of the dinner, you will deprive others of the once-of-a-life-time opportunity to call that guy they have been secretly admiring from the safe harbour of their Facebook account.

Getting a date is the difficult part.

Alas, chances are that you will have to make last minute calls to complete strangers; worse still, sorority rules mean that you have to pay for your date's dinner as well. Feminism dating avant la lettre.

Although frustrating, expensive and at points embarrassing, old habits die hard. Dutch girls who have not yet lured a future spouse into their Amsterdam canal apartment (or who have lost a few on their way) carry on this horrendous charade well into their late twenties in their relentless pursuit to find their Mr Darcy.

Consequently, who to bring to Christmas Dinner remains a daily life dilemma for this Dutch girl at the not-so-tender age of 28.

Luckily, being confined to conservative liberal roots will usually mean that your family is in the game as well. My older sister took the liberty of fixing me up with an eligible young bachelor from her own “frat.net” who fits the essential requirements: tall, more than solvent, and with a handful of friends to match the other single suckers from my group. I can already smell the Raclette cheese, when we set out in our Volvo station wagon for group skiing holidays together, kids and complementary Labrador in the back. Sturdy, stable, and somewhat boring.

“It’s more than I engage for, I assure you.” (Mr Bennet, Pride & Prejudice, p. 6)

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …