Doorgaan naar hoofdcontent

Internetdaten

Deze zozagirl is single en gevaarlijk dicht in de buurt van de big 3-0. En, hoewel het niet bon ton is om te zeggen, zoekende. Op zoek naar een hubby, een maatje of gewoon een lekkere geile vent. Als bankier zijnde is mij geleerd altijd je kansen te spreiden. Dus niet al je geld inzetten op aandelen, maar boor ook de money markets en de obligatiemarkt aan. Grotere kans op duurzame winst. Dus heb ik besloten niet alleen de kroegen aan te boren, maar ook vrienden en internet in te zetten. Dat laatste ‘voor de gein’ natuurlijk. Ik heb mij ingeschreven op Parship en relatieplanet.

Wat mij tot nu toe duidelijk is geworden, is dat er nauwelijks verschil bestaat tussen de virtuele en de echte datingwereld.

Net als in de echte wereld worden nieuwkomers met veel enthousiasme onthaald. Een nieuwe collega op de vloer die ook nog eens vrijgezel is en er goed uitziet is een reden om eens extra naar het koffiezetapparaat te lopen. In de virtuele wereld is dit wat duidelijker. Een nieuwe binnenkomer wordt met veel enthousiasme bekeken en bestookt met flirt verzoeken en berichtjes. Van ‘Ziet er goed uit!’ en ‘Lekker ding!’ tot pagina’s vol met zielenroerselen. Vooral dat laatste heeft bij mij en mijn vriendinnen tot de nodige hilariteit geleid. De een na de ander kwam voorbij met lange verhalen over vorige relaties, lievelingsgerechten (babi pangang) en namen van huisdieren.

En net zoals in de echte wereld is het ook in de online wereld niet sexy om ieder detail van je leven uit te blurpen nog voor je ├╝berhaupt een date hebt gehad.

Als je je profiel aanmaakt wordt je gevraagd naar een eisenpakket. Dit eisenpakketje komt dan online te staan. De losers die niet aan jouw eisenpakketje voldoen, hoeven zich dan ook niet te wagen aan een berichtje of een flirtverzoek.

Maar net zoals in de realiteit (waar je eisenpakketje misschien niet op je voorhoofd geschreven staat, maar toch echt wel in je houding uitgedrukt wordt) zijn het toch vaak de losers die reageren. De schaarse aantrekkelijke en leuke kandidaten die op internet te vinden zijn, reageren niet. Ook hier wederom geen verschil met gewoon de kroeg ingaan, waar de leuke jongens het moeilijkst te benaderen zijn.

Het voordeel van de kroeg is dat je er bier kan drinken en lol kan hebben met je vriendinnen.
Voor zover dus mijn kansen spreiden. Toch maar gewoon inzetten op de aandelenmarkt en gaan voor maximale winst.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …