Doorgaan naar hoofdcontent

Junior

Zondagochtend is een uitgelezen moment om je eens flink in het zweet te werken. Samenwonend Nederland doet dat doorgaans tussen de lakens. Single Nederland is veroordeeld tot sportschool of park.

Zweten in het park is zien en gezien worden. Het Vondelpark op zondagochtend is net fileflirten op de A2. Moet je ook zonder wederhelft je best doen om verleidelijk op en neer te hupsen tussen de junks en verfrommelde bierblikjes.

Iedereen weet dat aan verleidelijk op en neer bewegen veel alcohol of jarenlange gewenning voorafgaat.

Zweten op zondag doe ik dus liever in afzondering. In de sportschool. Ladies only, welteverstaan.

Tussen de verhitte gezichtjes onder guitige mutsjes krijg ik een ontspannen Hammam gevoel. Mevrouwen schamen zich niet om hier met buik en steunkousen over lycra-langebroek de wandelbandberg te beklimmen, onderwijl luid roepend in een mobieltje, geklemd tussen hoofddoek en oor.

Totdat Junior binnenkomt. Dan wordt het Harem uit de Amsterdamse binnenstad hitsig en wild. Vooral als Junior de dames instrueert hun borsten te schudden en “sjimmi-sjimiie-sjimmie” te roepen tussen een mambo en side step in. Dan geeft het Harem hoge keelgeluidjes als gratis toegift.

Junior is een tropische verrassing met rastavlechtjes en losse heupen. Junior geeft lessen “Les Mills” Body Jam, ofwel ongegeneerd wulps dansen op zweetneger muziek. Zelfs de stretching moet ‘sexy’. Junior doet dan zijn ogen dicht, knipt met zijn vingers en zwaait ritmisch heen en weer op een podiumpje. De mevrouwen kwijlen en vergeten de pasjes. Veel beter dan dit wordt de single zondagochtend niet.

Vriendin K en ik moeten daar altijd een beetje om lachen. Wijvinden Junior vooral schatting, zo zeggen we tegen elkaar. Junior is namelijk 21.

K is 33, recent gescheiden en heeft een kind van 6. Toen ik K vroeg wat ze daarna ging doen vertelde ze over een mannelijke “collega++” die langs kwam. Tegen het zondagavond syndroom – goed bekeken zit de hele zondag vol valkuiken voor de singlette. Ik knikte begrijpend. Van 25.
Jeetje.

Junior huppelde weg.

Ik ging nog wat achterstallige administratie wegwerken. Ideaal voor de zondag. K knikte meewarig.

Misschien is Justin Bieber nog op zoek.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …