ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







vrijdag 19 februari 2010

In Control


Niets is wat het lijkt op de werkvloer.

De zeer gewaardeerde medewerkster met drie blonde kindertjes in een zelfgeknutseld fotolijstje op haar bureau? Die gaat elke avond jankend naar bed. Omdat ze het werk niet trekt, en liever thuis blijft om met haar kindertjes te knutselen, dan de zoveelste SPA uit te onderhandelen. Mijn bloedserieuze collega, die altijd in diepe concentratie achter zijn bureau zit als je 's ochtends binnenkomt en er altijd nog zit als jij naar huis gaat? Die zit dus online te pokeren. En via iemand van payroll hoorde ik dat er sinds vorige maand beslag is gelegd op zijn salaris.
Op het werk presenteert iedereen een schone versie van zichzelf. Want problemen horen thuis te blijven. En hoe hoog de druk soms ook wordt opgevoerd. Wij worden geacht geen stress te voelen. Rustig blijven, niet zo gek doen. Must. Appear. In Control.

Dus zet een grote groep Zuidassers elke ochtend bij het tandenpoetsen een sypathieke doch serieuze grimas op die er pas aan het einde van de dag weer af mag. Als een stel speciaal gekloonde versies van Corporate Barbie en Ken. Heel soms gaat het mis. Dan verdwijnt de grimas van het vriendelijk doch kalme werkgezicht en zie je een zenuwtrekje, of zweetdruppeltjes van een kater die je collega verborgen probeert te houden. Eigenlijk wil ik dat niet zien. Werk is de enige plek waar ik gewoon niet mezelf hoef te zijn, maar een schone versie ben. Zonder track changes, die zijn voor thuis.
span>

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen