Doorgaan naar hoofdcontent

Applying To Be Your Trophy Wife


City girls know how to analyze a company’s balance sheet.City girls know how to draft watertight warranties. But when it comes to matters of the heart, they just can’t seem to seal the deal.

So I went on a date with another banker. A guy I met at a bar. Nothing new so far.

At the time I was mostly charmed by his geeky pick up line: “I just love computers, always have, always will. Since the age of seven, I have spent most of my free time programming.” Rainmen here had all the appearances of a quirky, trustworthy, yet attractive fellow. No STDs or nutty exes attached. He had me at Ctrl+Alt+Delete. I was logged on.

However, Rainman forgot to disclose that he is the son of a business tycoon, and heir to the bank’s emporium. Geek chic!

Consequently, pressure was on. Before I knew it, I could be applying to be the next Ivana Trump. Without ambition for a career as a jetsetting golddigger (and simultaneously with a sound foundation in commitment phobia), I was somewhat stiff on the chopsticks that first date.

Whilst contemplating whether it would be bon ton to stuff my mouth with a giant maki in its entirety, Rainman popped the question. How about my personal life - was I ready for marriage and kids anytime soon? Rainman turned into a one-man show called Who Wants to Marry a Millionaire!

The maki crumbled with my cool. It fell into pieces on my platter. It was a good thing that my mouth was stuffed with a fishy rice ball, for I would not have known what to answer. To that question, or any further question for that matter. All of a sudden, I was applying for the position of trophy wife. That’s not fair! You wouldn't apply at Microsoft without the proper preparation.

So I went silent. Neither was Rainman very talkative. A number cruncher and a terrified girl sharing sushi in silence. Sake was no option as we still had to drive.

How to break the silence? There is only one way to let a girl loosen up without a drink in that situation. Boys, man up: kiss the girl, seal the deal!

Life is all about seizing opportunities. As in traffic, hesitating in love can be fatal. Shyness grew into awkwardness, and I proposed to Rainman we call it a night.

So much for my future life as trophy wife.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …