ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 17 maart 2010

Zuidasrun


Met veel bombarie werd de Zuidasrun aangekondigd. Op Internet is een ietwat stijf filmpje te zien, met daarop een ongemakkelijke VP van de hoofdsponsor van deze run. De hele Zuidas is er dan ook van op de hoogte en al mijn collega’s doen mee. Ik niet. Ik heb mij vorig jaar ingeschreven voor deze run onder druk van mijn collega’s. Kom op! Zestien kilometer moet toch gemakkelijk lukken. "Gewoon op karakter." Onder hevige peer pressure heb ik mij ingeschreven. Mijn werkgever betaalde en ik kreeg een shirt met logo toegestuurd. Dapper begon ik met trainen, maar verder dan een rondje Vondelpark ben ik nooit gekomen. Een week voordat deze run begon ben ik gaan klagen over mijn zwakke enkels en pijn in mijn knieën. Dito bij de dam tot damloop. Hier deden niet alleen mijn Zuidascollega’s aan mee. De hele wereld leek zich te storten op deze 10 mile.. En ook hier was ik gezwicht. Wederom betaalde mijn baas de cheque en kreeg ik een shirt toegestuurd. Dit keer een ander kleurtje, maar nog steeds met logo.
Nu kwam ik tot anderhalf rondje Vondelpark, waarna ik mij hijgend op het terras van Vertigo wierp. Drie weken voor de loop, deelde ik mijn collega’s mee dat mijn enkels (in die zes maanden) toch nog niet helemaal hersteld waren.
Rennen is volgens veel managers een kwestie van karakter. Wie de NY marathon heeft gelopen heeft karakter en doorzettingsvermogen. Iemand die 2 rondjes Vondelpark net niet redt, ontbeert deze eigenschap volgens dezelfde theorie.
Doorzettingsvermogen en karakter zijn kennelijk belangrijke eigenschappen op de Zuidas, want er doen veel mensen mee aan deze runs om te bewijzen dat ze deze eigenschappen bezitten. Wat er met karakter wordt bedoeld is mij een vraag. 'De laatste 3 km loop je op karakter'. Eerder op je tandvlees lijkt mij. En dan de maandag na de run met pijnlijke spieren met z’n allen de tijden vergelijken. Vooral dat vergelijken van tijden is voor mij een reden om vroegtijdig af te haken. Als je niet in ieder geval de 1 uur en 30 minuten hebt gehaald, dan kun je maar beter hopen, dat ze je eindtijd niet hebben genoteerd. Ook worden op de maandag-after die vreselijk oncharmante finishfoto's bekeken. Als je weet dat jouw hele kantoor op maandag naar je finishfoto zit te kijken, zorg dan in ieder geval dat het er uit ziet of die 16 km een makkie was. Dat is pas karakter.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen