Doorgaan naar hoofdcontent

De schoonmaker - II

Vorige week berichtte ik al dat ik dolgelukkig ben met mijn schoonmaker. Mijn moeder is, anders dan ik, erg netjes. Nadat de schoonmaker het huis had schoongemaakt, is ze langs gekomen om een inspectieronde te doen. Zij was, in tegenstelling tot mijzelf, helemaal niet tevreden. Ze had een waslijst aan verbeteringen.

Met hand en tand heb ik mijn schoonmaker verdedigd. Hij is er maar drie uur. Wat kun je nu in godesnaam allemaal in drie uur doen. Niet veel toch? Ik doe er een half jaar over voordat ik mijzelf er ├╝berhaupt toe kan zetten de ijskast schoon te maken. Maar mijn moeder was onverbiddelijk en ze eiste dat ik een goed gesprek aanging met de schoonmaker. Aangezien ik moeite heb mijn moeder te weerstaan heb ik dit gedaan. Met lood in mijn schoenen zat ik op de schoonmaakdag te wachten tot hij binnenkwam.

Voor mij is het hebben van een schoonmaker de eerste keer dat ik mijzelf in een leidinggevende positie bevind. Ik moet verwachtingen aangeven en met feedback komen. Evalueren en bijsturen. Doelen stellen en belonen. Dit blijkt een stuk lastiger dan ik had gedacht. Ten eerste is mijn schoonmaker heel erg aardig. Het is een schat. Bovendien voel ik mijzelf een verwend rijkeluiskindje. En laat hij briefjes achter met daarop teksten als ‘Thank you for let me klean your hous’ en ‘God bles you, hav a hapy eastar’. Probeer dan maar te zeuren over het feit dat er nog stof op de kast ligt. Dat haal ik zelf dan wel even weg.

Ik had de lijst van mijn moeder al een paar keer doorgenomen en mijn gesprek goed voorbereid. Firm en vastbesloten zou ik hem toespreken om zodoende tot een verbetering van resultaten te komen.
Hij kwam precies op tijd binnen en groette mij vriendelijk.

Hello miss, nice day today. Sunny shine, no?
Yes, it is a very nice day today.
Are you a free day today?
No, I’m working at home today.
Oh yes, very nice that you can work home, no? I have my home very far away. I wish sometime I work at home too.
Yes, I understand.
But I happy to clean in your house. So miss, you happy with cleaning?

.....Yes, very happy. Thank you.


Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire berichten van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …