Doorgaan naar hoofdcontent

Alpha-man

Op het kantoor van een van de Zoza’s loopt een partner rond die zijn slang al jaren niet in zijn terrarium kan houden. Voor de buitenwacht is hij een keurig getrouwde man met kindertjes.
Maar op kantoor weet iedereen dat elke nieuwe frisse stagiaire bij binnenkomst even door deze partner moet worden besnuffeld. Als een rite of passage. Hoort erbij. Net als de beëdiging bij de rechtbank.

Sommige kantoorbimbettes trappen erin. Die zijn vereerd met de aandacht van de alpha-aap van kantoor. Ook al is dat een enge ouwe aap. Die thuis al een apenestje heeft.
Hij kan het waarschijnlijk niet helpen. Een man van middelbare leeftijd die denkt dat ie een magische uitwerking heeft op 25 jarige meisjes heeft natuurlijk een probleem. En als ie een jonge partner was geweest, dan was dat probleem aangepakt.
Hoppakee, in het vliegtuig naar een sjieke rehab in Zuid Afrika met de andere sexverslaafden. Een week meditatietherapie. Een detox sappenkuurtje. Sorry zeggen en bidden dat ie thuis weer naar binnen mag. Net als Tiger.

Maar alpha-aap is al twintig jaar partner. Blind voor zijn eigen pathetische gedrag paradeert hij met zijn parmantige roze bavianenkont door kantoor. Pomtiedom. Zijn peers houden hem de hand boven het hoofd. En als een vrijage met een stagiaire minder goed uitpakt, dan wordt ze snel op secondment gestuurd, of met zachte dwang naar een ander kantoor verbannen.

In de affaire Jack de Vries ging het eigenlijk niet anders. Ook al was Jackieboy de meerdere van zijn Melissa, de ambtdrager, getrouwd en met kinderen, het was Melissa die werd overgeplaatst naar een schimmige afdeling van Defensie. Nogal oneerlijk.
Melissa deelde een jaar lang de lakens met een stripfiguur met flaporen. Iets wat ze straks, als ze wakker wordt uit haar bizarre verliefdheid, de rest van haar leven zal moeten verwerken.

Dat is al straf genoeg..

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …