ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







woensdag 19 mei 2010

Meisjescomplex

Ik ben al lang geen klein meisje meer, maar een volwassen vrouw, met een eigen huis, een serieuze baan en grote mensen problemen. Toch lukt het mij nog niet om het kleine meisje van mij af te schudden. Niet, omdat ik mijzelf nog een klein meisje voel (ok, heel soms dan), maar voornamelijk omdat anderen mij nog als een klein meisje behandelen. Bij veel van zulke situaties vraag ik mijzelf dan af: Wat zou Neelie doen?

Mijn huis wordt verbouwd door een zeer klantonvriendelijke amsterdamse aannemer en dit leidt tot grote frustraties. De klus had al weken geleden af moeten zijn en iedere maandag kreeg ik te horen dat het ‘deze vrijdag echt af zou zijn, meissie’. Na 6 weken dit verhaal aan te hebben gehoord, vroeg ik mijzelf dan ook af: Wat zou Neelie doen?

Neelie zou de man op zijn plaats hebben gezet en eisen dat het nu echt binnen een week af moest zijn, anders zouden er consequenties volgen.
Op de fiets naar werk belde ik dan ook de aannemer om hem eens flink de waarheid te vertellen. Zes weken opgekropte woede kwamen er uit. Hysterisch en luid snikkend heb ik hem op zijn plaats gezet ‘Ik voel me gewoon opgelicht’, ‘U had allang klaar moeten zijn’, ‘U bent gewoon een oplichter’. De aannemer hoorde het rustig aan en antwoordde ‘Maak je toch niet zo druk. Het komt allemaal goed meissie’. Ik voelde me weer 12.
Wat had Neelie gedaan?

Gisteren verscheen eindelijk de aannemer met steigers om de klus af te maken. Na een vinnige ‘Toch tijd gevonden om even bij mij langs te komen’ mijnerzijds., antwoordde de aannemer door mij een schouderklopje te geven. Daarna lief hij naar mij toe en kneep mij in mijn wang. "Zie je wel meissie, niks om je over op te winden."
Wat zou Neelie doen?
.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen