Doorgaan naar hoofdcontent

When in doubt use Latin

If in the business world you want to sound like you know what you are doing when you don't, just start using random foreign expressions.
For some reason, Dutch managers find it to be worldly to drop in English words mid-sentence. The English words 'mindset', 'accountablity', 'key issue', 'leverage' and 'kick off' give the average Dutch manager instant management glamour.
For example, it is considered very professional to start a Dutch sentence with "Basically..." and end it with a firmly exclaimed "Period!" Sometimes, I simply get an "OUT OF THE BOX PLEASE!" yelped at me in a meeting, when I'm apparently not bringing the right ideas. I really feel the need to go backward now that everyone seems to feel the need to 'go forward', and I do not even want talk about the 'Touch Base' People.

Random English sayings seem to go in and out of fashion, too. For some mysterious reason, 'The proof in the pudding is in the eating' is very popular amongst managers in the Netherlands right now. I have heard this comment applied in so many situations that I now believe the world outside of the box consists solely of desserts.

The random use of foreign expressions is a universal weapon for the insecure in the corporate world.

I once had to negotiate a contract with an English lawyer who was alternating between speaking and writing in Latin and English on a 50/50 basis. It was basically dealmaking with Virgil. It didn't seem to matter that the Latin additions in the e-mails he sent were meaningless. But prima facie, it did lend his random comments some Old World gravitas.

So if you want to give your business e-mails some pseudo-academic clout this week, maybe you can add some Dutch. Like: laten we alle neuzen dezelfde kant op krijgen.*


*A management cliche meaning: Let's point all the noses in the same direction.

.

Reacties

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Populaire posts van deze blog

Floris & Fatima

Minder dan vijf procent van de advocaten bij de grote kantoren is allochtoon. Dat bleek uit de najaarsbijeenkomst van de commissie diversiteit van de Orde van Advocaten.
Als de Zuidas een persoon zou zijn, zou het een gezellige corpsbal van begin veertig zijn die in het weekend in een Lycra speelpak een Hollandsche buitensport beoefent (schaatsen of wielrennen). De Zuidas is immers nog steeds een roomblank bastion, met een strategisch gepositioneerde Rachid of geadopteerde Chinees voor het Benneton-gevoel. Klinkt hard en lullig. Maar laten we er niet om heen draaien. Ondanks dat de collegezaal steeds gekleurder is geworden, zie je de gekleurde Nederlanders nauwelijks terug bij het jurisprudentieontbijt op kantoor.
De Orde wil dat veranderen en riep een diversiteitsprogramma in het leven. Het woord diversiteit roept een hoop ge-schouderophaal onder collega’s op. “Die willen hier vaak helemaal niet bij een groot kantoor werken. Ze gaan liever als eenpitter aan de slag.”
Op bestuursnive…

Ik fake het....

‘En nu hebben we een investeerder gevonden die heilig in ons bedrijf gelooft!’ schreeuwt mijn oud klasgenoot, net iets te hard. De barman kijkt verstoord op. ‘We kunnen nu mensen aannemen en uitbreiden, Ik ga volgende week naar China om de productielijn op te zetten", gaat ze hysterisch verder. En terwijl ik mij vooral druk maak om mijn functioneringsgesprek de volgende dag, is zij al een uur aan het woord over haar eigen onderneming: Het eerste kwartier luister ik met interesse naar haar passionele betoog, maar na een uur begint mijn aandacht af te glijden naar de details in de armtattoo van de barman. Is dat een draak? ‘En jij? Hoe is het op jouw werk?’ vraagt ze plotseling. Verschrikt kijk ik op. ‘Nou’ antwoord ik. ‘Wel prima.’ Morgen mijn functioneringsgesprek, maar het gaat z’n gangetje.’ NGGGG gaat de quizzoemer: Fout antwoord’ ‘Wel prima’ is niet de kwalificatie die je aan je levenswerk kan hangen vindt het gros van mijn vrienden, maar ook mijn manager hangt de school …

Downdaten

,,Misschien tot de volgende keer”, zei zijn tante. En ze trok haar wiebelende schouders op tot aan haar oorlel. Alsof ze wilde zeggen: we weten ab-so-luut niet waar het heen gaat tussen jou en hem. Je aanwezigheid op het volgende familiediner is als een potje Russian Roulette. Het zou kunnen dat je er weer bij bent, maar de kans is even groot dat deze relatie sneller dan je toyboy kan zeggen is uitgedoofd. Cougar kuchtte ze, of, ze zei het niet, maar ze dacht het wel, terwijl ze haar mond verborg achter een grote Paisley-shawl. Ik heb een jongere vriend. Vier jaar en vier maanden jonger om precies te zijn. We kennen elkaar van werk. Gek, zei mijn mannelijke collega. En ook weer niet. Qua emotionele ontwikkeling was ik natuurlijk blijven steken rond mijn 23ste. Had te maken met een overmatige toewijding aan werk en te weinig tijd voor prive-leven, volgens mijn collega. Moest ik misschien toch een wat aan gaan doen. En hij vergat voor het gemak dat zijn vrouw ook zeker drie jaar jonger …