ZoZuidAs is opgezet door drie jonge vrouwen. Temidden van turbulente tijden zijn wij onze carrière begonnen op de Zuidas als advocates en bankier. Het is geen Londen, het is geen New York, maar de Zuidas staat voor een beetje zakelijke glamour in de polder. Wij beschrijven wat er leeft op die vierkante kilometer kantoorspeeltuin bij het WTC, want we kennen het wel en wee van de Zuidas van binnenuit. De kredietcrisis liet ook de Zuidas niet onberoerd. Na 3 maanden dalende billables en dagelijks terugkerende hyvesmarathons, hadden wij tijd en inspiratie om onze habitat wat beter te bekijken. Onze observaties plaatsen we sinds 2009 online. Geniet ervan en stuur de posts door! Onze stukken verschijnen o.a. in Glamour. Voor tips en commentaar zijn we te bereiken via zozuidas@gmail.com







donderdag 1 juli 2010

Biertje?

Ok. Op de Zuidas lusten we allemaal wel een glaasje. Na werk wordt er in de Blauwe Engel heel wat bier gedronken en tijdens lunch wordt er wijn genuttigd bij Dicky’s. Maar sommige collega’s weten niet van ophouden.

Iedere ochtends sta ik in de lift en kan ik ruiken dat er de avond ervoor stevig is gedronken. Het is iedere keer dezelfde collega. Hij komt iedere ochtend steeds iets later na werk en ziet er steeds iets beroerder uit. De wallen worden donkerder en de groeven dieper. Mijn collega is midden 40 en hij heeft het hoogtepunt van zijn carrière wel zo’n beetje bereikt. Hij verdient goed, maar hij lijkt er niet gelukkiger op te worden. Hij had eigenlijk fotograaf willen worden. Maar ja, dat verdiende natuurlijk niet genoeg.
In zijn betere jaren was hij te vinden op borrels en tijdens de lunch nam hij af en toe een wijntje. Moet kunnen toch? Om de dag iets dragelijker te maken.

Nu kom je zijn kamer binnen en lijkt het alsof je een kroeg binnen wandelt. De verschraalde bierlucht vliegt je tegemoet. Hij gaat niet meer mee naar borrels, maar gaat vroeg naar huis. Zijn afgeleverde werk is niet meer wat het geweest is. Hij lijkt dagen niks te doen en veinst een druk werkbestaan.

Zijn peers deden het eerst nog af met een opmerking. Zo, zo lekker gefeest gisteren? Maar dat begint nu gênant te worden.
Ik en een andere collega vragen ons af of we actie moeten ondernemen. Naar HR? Dan drijven we het ook zo op de spits. Naar zijn baas? Dat maakt ons verklikkers.
We hebben al met hem gesproken, maar hij doet alsof er niks aan de hand is.

We laten het hier maar bij. En trekken er een les uit. Nooit te lang ergens blijven zitten, waar je alcohol nodig hebt om de dag door te komen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen